Boekvorm van de blogs van de afgelopen jaren.

 

Vanaf 1 juni 2024 is er een boekje met alle blogs verkrijgbaar bij Karin. Zelf te bestellen via mail of op de praktijk C. van Eesterenlaan 40, Amsterdam.

                     "Bewegen is een optie" Exercise is Medicine…!

  Voor info en vragen mail naar Karin: 

fysiosportcoach@gmail.com of start met lezen via de links in het blogarchief.

                                                        Veel leesplezier.

Over de auteur

Mijn naam is Karin Witte, geboren in november 1961. Ik

heb de opleidingen Academie voor Lichamelijke Opvoeding

en Fysiotherapie afgerond in de jaren ‘80. In deze periode

deed ik op het hoogste niveau mee op het gebied van hockey

en atletiek.

In april ‘88 ben ik begonnen met mijn werkzaamheden als

fysiotherapeut in de topsportwereld. Ik heb atleten begeleid

die op EK’s, WK’s en Olympisch niveau actief waren. Mijn

ervaring focust zich met name op orthopedische revalidatie

en gezond bewegen. Doordat ik zelf op topniveau actief

ben geweest, heb ik kennis van zaken vanuit beide kanten:

als sporter en als begeleider.

Mijn sterkste punt is de bewegingsanalyse: waar gaat

het mis in de beweegketen? Wat is de zwakste schakel?

Gedurende mijn carrière heb ik geleerd dat niet iedereen

hetzelfde kijkt naar bewegen. Door mijn hooggevoeligheid

stel ik hoge eisen aan mijzelf en de mensen om mij heen.

Dit doe ik wel altijd met een gezonde dosis empathie. Dit

creëert een probleemoplossende manier van werken.

In 2016 ontstond de behoefte om mijn werkervaringen van

de afgelopen jaren te gaan opschrijven in een blog. Hiermee

maak ik mijn manier van werken en denken toegankelijk

voor een groter publiek. Als je deze stukjes leest, kom je

te weten wat ik belangrijk vind in mijn vak en wat ik van

mijn patiënten verwacht. Samengevat komt dit neer op

het verbeteren van bewegen binnen je eigen normen en

kwaliteiten. Maar ook het aanleren dat mensen hun eigen

begeleider of coach kunnen zijn.

Op deze manier geef ik ze stof tot nadenken.

Redder of Hulpverlener?

Foto eigen bezit

Redder of hulpverlener?




Wie ben ik als fysiotherapeut: 

Ben ik redder of hulpverlener of fixer?
Ben ik driller, coach of kwikfit?
Wie durft hier eerlijk antwoord op te geven?

Door wie zal u, als u op zoek bent naar hulp, geholpen willen worden, de redder, driller of hulpverlener?









Stof tot nadenken dus...






Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1

Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte

Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte 

Nu, na 7 maanden (en 3 maanden geen blog) hectiek, weer 'rust' in de tent. En met rust bedoel ik niet niks doen. Nee, meer tijd hebben om weer aan matig bewegen te denken en te doen. Ik ben tijdens de hectiek fanatiek door gegaan met mijn eigen bewegen om 'fit' te  willen blijven: 

- een lange steile berg op fietsen, 

- meer dan 10 km gaan hardlopen 3x per week, 

- Spieroefeningen voor het hele lijf, elke dag. 

- En.. oh ja ook nog 4,5 dag per week hard werken

- Tussendoor probeerde ik voldoende te eten, eigenlijk leek dit alles eerder op Topsport.

(foto op de Mont Ventoux vlak voor de top, na bijna 2 uur trappen)

Afgelopen week ben ik daarvoor even gestraft. Al die maanden je rug recht houden werd mijn rug even te veel. Een optelsom van vermoeidheid, drukte en maar willen en moeten doorgaan. Voorzichtig bewegen, weinig zitten en elk uur  5 minuten oefeningen doen helpt om de structuren weer tot rust te laten komen, en jezelf ook want je kan even niet zoveel doen.In mijn werk kom ik regelmatig patiënten tegen die tijdens ziekte, oververmoeidheid of blessures willen blijven bewegen of zelfs intensief sporten. Ik heb het mogelijk ook wat overdreven.Er zijn ook patiënten die als eerste hun eigen beweging of sporten laten vallen als er te weinig tijd is door andere stressfactoren. Waarom? Kunnen we ook op alle niveaus iets gas terug nemen in tijd en intensiteit? Hoe houden we de gezonde verhoudingen in stand zodat we in 'stand' blijven?

Bewegen, is in mijn ogen, gericht bezig zijn je eigen conditie en fitness niveau te verbeteren of te onderhouden ten opzichte van jezelf, om je lichamelijk fijn en niet vermoeid, zwaar, te voelen. De beweegvorm maakt in mijn ogen niet uit. Iedereen kan bewegen. Soms wil niet iedereen bewegen en dat kan verschillende oorzaken hebben. In de meeste gevallen zijn er allerlei excuses die eigenlijk niet ter zake doen. Patiënten denken vaak ook dat bewegen moet inhouden dat je iets langdurig moet doen. Dat hoeft helemaal niet, rustig wandelen en lichaamsoefeningen doen kan ook heel heilzaam zijn. Zwaai maar eens 10 keer met de armen heen en weer nadat je dit gelezen hebt.. lekker hè, er gaat weer wat stromen daar boven in je schouders en armen.

Tijdens een ernstige ziekte, van jezelf of je omgeving, is het zelfs verstandig om elk uur even te bewegen voor jezelf, al is het maar je been of arm optillen of buigen en strekken omdat men tijdens langdurige inactiviteit veel spiermassa en dus fitheid verliest. 

Zie ook mijn blog over de 'Ruimtespieren' 

Bewegen doe je dus voor je eigen fitheid, bij sporten meet je je eigen fitheid ten opzichte van anderen, maar dat hoeft niet altijd. Zorgen voor een goede balans tussen rust en inspanning, is niet altijd even makkelijk.

Bespreek daarom je wens om fit te willen worden of te kunnen blijven in moeilijke tijden en je doelen altijd met een fysiotherapeut of personal-trainer.

Stof tot nadenken dus...

Trainen, lood of oud ijzer?

Trainen, lood of oud ijzer? 

Trainen of meer moeten gaan bewegen, na de jaarwisseling begint dat voor heleboel mensen een item te worden.

Trainen, maar voor wat dan?

Ik hoop wel dat dit voor de vele mensen die ik tijdens mijn vakantieweek op hun zonnebedden heb zien liggen ook een item wordt. Ik voorspel veel fysieke ongemakken als ik zie wat mensen allemaal naar binnen schuiven en proberen zo min mogelijk te bewegen. Het wordt ze ook gemakkelijk gemaakt, niks hoeft betaald te worden(all inclusief) en alles wordt achter hun kont opgeruimd omdat ze zelf te belabberd zijn het even terug te brengen van waar ze het gehaald hebben. Dat bestellen moeten ze dan toch echt wel eerst even zelf doen, aan de bar of in het restaurant.(Even voor de duidelijkheid: de gemiddelde loopafstand naar de bar vanaf het zwembad is circa 50 meter, er zijn 3 zwembaden, 4 bars, 3 restaurants en een strandbar).

De bestellingen gaan in grote hoeveelheden, dat geldt overigens ook voor het alcoholgebruik, en dat al vanaf dat ze zijn opgestaan en dat is ook nog eens vrij vroeg. (Alles opent hier op Kaapverdië vanaf circa 7.30 uur, dicht om 00.00 uur).

Waarschijnlijk gebruik ik te weinig voor wat ik betaald heb om hier te verblijven. Wat veel mensen niet begrijpen is dat als je dit hoge inname patroon een week lang doet en te weinig beweegt je pas later in de maand er notie van krijgt hoeveel extra calorieën je wel niet binnen hebt gekregen.

(eigen foto's)

Trainen dus. Maar wat is trainen eigenlijk? En, neem je lood of oud ijzer?

 

In de volksmond begrijpt men dat als je zegt dat je meer moet gaan bewegen je dat doet om je fitter te willen voelen. Over het algemeen impliceert dat ook dat men wil afvallen. ‘Men voelt zich iets te zwaar’ of 'men voelt zich niet fit'. Ik voel mij ook weleens te ‘zwaar’, niet dat dit zo is, maar het kan zo voelen. Ik weet nu dat dit komt omdat mijn spieren dan niet op de 'fitheid' stand staan en heeft dus niks met mijn gewicht te maken. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Dit voert te ver om helemaal over uit te wijden. Laten we het simpel houden.

Hoe worden we of kunnen we ons wat fitter voelen? Voelen we ons fitter als we lichter wegen op de weegschaal? Dat geloof ik niet altijd. Bij ondergewicht voel je je ook niet altijd fit. Of voelen we ons alleen fitter als onze spieren in betere, krachtigere conditie zijn terwijl het gewicht nog hetzelfde is? Dat laatste geloof ik wel. Ooit een definitie van Trainen gelezen: Het is het verstoren van het op dat moment aanwezige conditie-evenwicht in het lichaam, het lichaam reageert met een versterking tegen deze verstoring.

(zie ook: https://fysiosportcoach.blogspot.com/2018/08/wat-je-moet-weten-over-trainen-en-de.html )

Je zou het ook anders kunnen lezen: elke keer als wij onze huidige conditie evenwicht verstoren, reageert het lichaam met een tegenaanval. Dit kan positief of negatief zijn. Sterker, dus fitter worden?  Of ‘zwaarder’, dus minder fit worden?

We kunnen dus meerdere kanten op met de inhoud van trainen. Naar meer en naar minder fitheid. Als de verstoringen te groot zijn geeft dat altijd negatieve reacties van het lichaam. Dat heb ik nu wel geleerd in mijn werk en leven.

A: Hoge inname en te weinig trainen

B: Lage inname en te veel trainen.

C: Matige inname en voldoende trainen.

                                                                        A, B of C?

Ik ga voor C. Maar heb nu ook weer gezien dat vele mensen andere keuzes maken. Bewust of onbewust? En is trainen niet gewoon goed bewust bewegen met een eigen gekozen doel?

Ps: In de gym maar bar weinig mensen gezien.

(eigen foto)

(Kaapverdiaanse) stof tot nadenken dus...

Weer of geen Weer, bewegen we minder in de wintermaanden?

Weer of geen Weer, bewegen we minder in de wintermaanden?

Tja, en toen was het Weer grijzig, miezerig en nog donker ook. Om dan naar buiten te gaan nodigt niet echt uit. “We gaan morgen wel..” We bestellen online en laten eten bezorgen.

In onze wintermaanden zijn de Weersomstandigheden een extra hindernis om naar buiten te gaan, het Weer is vaak een dingetje. Ai, daar zaten we nou niet op te wachten, het is weer gaan miezeren. Dik aankleden, waterkoud, binnen lekker warm, laten we lekker binnen blijven bij gezellig kaarslicht of open haard.

Ergens heb ik gelezen dat we in rust ongeveer 100 Watt aan energie verbruiken, voornamelijk de hersenen en buikorganen. Als we onze spieren in beweging zetten is dat 10 keer zoveel. Bijkomend voordeel: er wordt ook warmte geproduceerd door middel van dat bewegen en daarom kunnen we ons al aangenamer gaan voelen.

(eigen foto)














Waarom maken we ons drukker over ons lichaamsgewicht in de wintermaanden, en dan vooral begin januari, dan op andere momenten in het jaar? Want daar gaat het vaak over, het lichaamsgewicht, niet over dat we ons druk maken over te weinig bewegen in die maanden. Het is een verkapte manier om aan te geven dat we te weinig bewegen, maar anders verwoord. We ervaren dat ons lichaam anders aanvoelt dan in de zomermaanden en ja, dat komt omdat we ‘te veel' eten in die wintertijd. Althans, dat zeggen we dan. Nee, denk ik. We bewegen echt minder dan in de andere jaargetijden. Meer tijd maken om te eten en gezellig te doen, gaat ten koste van de tijd om te blijven bewegen. Het is namelijk al snel donker en koud buiten.  

Ook ik ervaar dat het lastig is om erop uit te gaan. En dat een langere tijd binnen doorbrengen vaak leidt tot sneller iets te eten of te drinken te pakken en lekker gezellig te gaan doen. Tegenwoordig wordt het ons nog makkelijker gemaakt: we kunnen vrijwel alles online bestellen en laten bezorgen. We zijn dus minder buiten, omdat het kouder, natter en eerder donker is, maar ook omdat we het onszelf makkelijker willen maken. Het is goed dat we het voor onszelf gezellig maken en heel belangrijk voor ons geestelijk welzijn, maar wees je ook bewust van de Anderekant van het verhaal.

Hup in de benen voor of na een gezellige maaltijd!

Zorg voor goede kleding, muts, handschoenen, lekkere schoenen en gaan. Samen maakt het makkelijker en ook gezellig.

Dan zullen de veranderende lichamelijke gewaarwordingen ons minder dwars zitten tijdens deze ‘donkere’ dagen. Ik herken hierin een deel van de verklaring voor alle goede voornemens die we uitspreken of bedenken tijdens de jaarwisseling.

Mijn idee: Meer eten? Beweeg dan meer: een beetje langer of vaker kortere momenten!
Een prettig vervolg voor de komende dagen en tot Volgend Jaar!


Stof tot nadenken dus...

De Ruimte Spieren

De Ruimte Spieren

Wellicht weten mensen nog hoe onze astronaut André Kuipers in 2011, na 5 maanden rond de aarde te hebben gevlogen, uit de ruimtecapsule getild werd. Hij kon niet op zijn benen staan, amper zijn armen optillen en alleen zitten met goede ondersteuning. En dat terwijl hij, voordat hij op missie ging, zich de blubber had getraind onder streng regime. Waar was al dat resultaat van dat trainen gebleven? Zelfs ‘aan boord’ was een hometrainer, loopband en dergelijke en toch kwam hij als een lappenpop uit die capsule. Hij heeft lange tijd nodig gehad om weer fit te worden.

(foto: wallpapers-achtergronden.blogspot.nl)

Het antwoord hierop is simpel: tijdens het bewegen in de ruimte is er geen weerstand aan de spieren, je bent immers gewichtloos en er is geen luchtweerstand. Dat maakt dat de spieren geen moeite hoeven te doen om bewegingen op gang te brengen. Het lichaam probeert altijd zuinig om te gaan met energie. Daarom zal de opgeslagen energie, die hij in het voorbereidend trainingsprogramma heeft gegenereerd, worden afgebroken, simpel omdat deze niet gebruikt wordt. Hoe langer deze situatie zonder weerstand duurt, hoe meer spieratrofie er plaatsvindt. Dit noemen wij inactiviteitsatrofie met als gevolg functieverlies. De astronaut is wel actief in de ruimte, maar de weerstand die hij moet overwinnen voor beweging is minimaal. De spier zal zich aanpassen aan zijn situatie.

Spieren passen zich altijd aan aan de situatie waarin ze gevraagd worden te functioneren.

De zwaartekracht op aarde is de weerstand die wij moeten overwinnen om rechtop te kunnen staan en te kunnen lopen. Zolang wij blijven lopen en bewegen zal de spierkracht onderhouden blijven. Het wordt anders wanneer we inactief of ziek zijn, dan liggen we wel eens een aantal dagen achtereen in bed of mogelijk in het ziekenhuis.

Als we dagen achtereen op een stoel zitten en/of ons alleen verplaatsen met de auto, de trein, de tram of de bus, en daartegenover zelf minder hoeven te bewegen, zal onze spierkracht langzaam achteruit gaan.

Onze spieren hebben weerstand nodig om gezond te blijven.

Via wetenschappelijk onderzoek weten we dat een spier zich het meest gezond blijft gedragen als hij variërende wisselende weerstand aan prikkels krijgt.

Uit dat zelfde wetenschappelijk onderzoek weten we nu ook dat als we spieren immobiliseren, bijvoorbeeld gipsen en niet laten bewegen, we na één een week tot 10% en na twee weken tot 25% kracht verlies ‘oplopen’, spieren atrofiëren zeer snel. Hoe langer die immobiliteit duurt, hoe langer je nodig hebt dit weer terug te trainen.

Voor mensen op echt oudere leeftijd is inactiviteit funest voor hun spierconditie en gezondheid. Voor sportmensen eveneens, denk bijvoorbeeld aan een griep die langer dan vijf dagen duurt.

Tijdens mijn sportcarrière hielden wij vast aan de norm: 1 week ziek, 3 weken nodig om weer op het oude niveau te komen. Denk er maar eens over na. Eenieder is vast wel eens 1 dag echt ziek geweest, het duurde waarschijnlijk ongeveer 3 dagen voordat je er geen last meer van had..

De boodschap van dit stukje: geef je spieren dagelijks een portie extra bewegen met geringe weerstand. De norm die hiervoor gehanteerd wordt is 30 minuten.

Doe dit bovenop je normale inspanningen van werken en huishouden. Dat zal je conditie en fitheid ten goede komen. Neem de trap, omhoog, loop de brug over, fiets met een lekker vaartje de helling op. Loop liever dan met de tram of de bus of ga fietsen.

Wanneer je moeite hebt om weer op gang te komen, dan zijn wij fysiotherapeuten ervoor om de spieren op weg te helpen.

Stof tot nadenken dus...