Posts tonen met het label oefenen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oefenen. Alle posts tonen

29 augustus 2023

Next Level Mobility, mijn revalidatie, mijn ervaringen


Next Level Mobility noemde ik de appjes naar mijn familieleden. Elke keer als ik echt merkte het gaat beter dan eerst, stuurde ik een foto met de activiteit onder deze noemer. De Mobiliteit van de knie is nu anders, zal anders blijven en toch zie ik elke minimale verandering als winst. Het maximale eruit halen, is nog steeds de aard van het beestje.

12 Weken na de operatie 'Totale Knie Prothese Links' ben ik weer met 3 ochtenden op mijn werk begonnen. Aftasten wat wel al kan, wat niet. Gestoord werd ik van het thuis zitten en alleen maar bezig zijn sterker en beter te worden, terwijl je ook geduld moet hebben omdat hier simpelweg tijd voor nodig is, minimaal 1 jaar. Pijn is er niet meer, niet zoals voorheen. Er komt een ander ongemakkelijk gevoel voor in de plaats; beurs en gevoelloos. Naast mijn kennis uit mijn vak en als kniespecialist ben ik nu ook ervaringsdeskundige op het gebied van moeten werken en bewegen met een knieprothese. Op dit moment zonder complicaties. De start na de operatie was wel ronduit klote, de standaard operatie pijnen, preventief antibiotica voor 2 weken en slechte spierconditie door de lange voorgeschiedenis. Het was niet echt gezellig, ook niet voor mijn omgeving. Ik kijk er op terug als zeer leerzaam maar niet leuk! De angst om te vallen en struikelen overheerste in de eerste periode. Ik denk er nog steeds aan terug als ik nu zonder hulpmiddelen over straat loop en weer naar de omgeving durf te kijken zonder angst. Mijn eigen fysiotherapeut, een geroutineerde dame zoals ik, helpt mij waar ik het zelf niet kan of wil, praat mij moed in en lacht als het nodig is. Goud waard voor mij. De kans op complicaties is klein, maar is er wel. In mijn werk zal ik er nu ook zo naar kijken. De patiënten vragen geïnteresseerd hoe het gaat en wat ik voel bij het bewegen. Dat je nog altijd wat voelt na 3 maanden, maar ook na 6 maanden, is heel normaal. Goede voorlichting hierover is belangrijk, maakt niet uit hoe oud de patiënt is. Ik kwam op YouTube een voorlichtingsfilmpje tegen van Kliniek Viasana, beste voorlichting tot nu toe die ik heb kunnen vinden. Hierbij de link. Het is een must om te zien voor iedere patiënt die even alles op een rijtje wil hebben na 4 maanden.

Tips & Tricks na knieprothese 


Precies 8 weken na de operatie fietste ik mijn eerste rondje van 4 km. Wat een gelukkig mens voelde ik mij weer. In werkelijkheid had ik 6 maanden niet meer buiten kunnen fietsen, zeer beperkt gelopen, simpelweg omdat dat niet meer ging. Dubbel gelukkig dus dat het toch weer gelukt is.








41 jaar geleden onderging ik dezelfde lange revalidatie periode na een Voorste Kruisband reconstructie. Bloed,zweet en tranen, 3x per week 's ochtends vroeg voor mijn studie colleges Academie voor Lichamelijke Opvoeding begonnen, trainde ik in opdracht van mijn latere collega samen aan het herstel. Hij zei later nog wel eens dat hij af en toe gestoord werd van al mijn vragen. En ja, vragen moet je stellen als je revalideert. Voor de patiënt fijn om te weten wat belangrijk is, wat je mag voelen en wat alarmsignalen zijn. Voor de fysiotherapeut belangrijk voor de feedback over zijn werk en benaderingswijze, zijn empathie. Een klein jaar daarna, te vroeg aan de sport begonnen, verrekte opnieuw de voorste kruisband. Opnieuw de knie open, spoelen en de resten laten zitten op hoop van zegen. De hockey carrière zat er op. Opnieuw de start van een lange, maar nu betere, revalidatie.

Bij communiceren is het belangrijk om elkaar eerlijk toe spreken en te benaderen, dat is ook herstel bevorderend. Ook de controlerende fysiotherapeut in het AMC van toen, een zeer geroutineerde dame, werd af en toe gek van mijn vragen. Later aan het einde van mijn studie fysiotherapie, ter afronding van mijn scriptie ben ik bij haar terug geweest. Mijn scriptie, een inventarisatie, ging over de toen verschillende protocollen die gevolgd werden door de grote instituten op het gebied van voorste kruisband revalidatie. Uiteindelijk in de 10 jaar daarna zijn de revalidatie protocollen geworden tot wat ze nu zijn. Uiteraard zijn de operatietechnieken ook verbeterd maar revalidatie duurt gewoon minimaal 9 maanden tot 1 jaar. Het leert ons ook hoeveel impact een grote operatie heeft op het lichamelijk- en zeker ook het mentale functioneren.

Ik heb er in mijn werk veel profijt van gehad en nog steeds. Vragen blijven stellen, kritisch blijven op je handelen, nadenken over oplossingen en evalueer met je collega's en mede patiënten. Blijf feedback vragen aan je eigen patiënten over je eigen handelen, de belangrijkste schakel voor het slagen van je werk.


Stof tot nadenken dus...



Dit was echt mijn allerlaatste blog. Ik heb met plezier en soms ook met een lach en traan teruggelezen wat ik allemaal heb opgeschreven. Het meeste spontaan uit mijn brein vanuit een ervaring die ik kwijt wilde. Schrijven helpt dan blijkbaar. 

Mijn hoop is dat mensen dit met plezier lezen en het stof tot nadenken geeft, maakt niet uit op welk gebied.

Dank voor het lezen, hartelijke groet, FysioSportCoach Karin Witte.




25 augustus 2018

Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden


Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden

Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden. Een belangrijk aspect is dat ze eerst hun persoonlijke grenzen moeten zien te bepalen, de zwakke schakels. Laat het lichaam eerst aan inspanning wennen pas dan kan er aan een opbouw begonnen worden. De meeste trainingen ca. 80% laag intensief, dus een makkelijk trainings-gevoel, dit kan overbelasting en met name mechanische overbelasting voorkomen. Met mechanische belasting worden de gewrichten, pezen en spieren bedoeld die langer nodig hebben om stevig te worden voor de inspannings-belasting.












(foto eigen bezit)

Getrainde mensen hebben na een blessure periode vaak nog een goede cardio-capaciteit en als de blessure dan niet meer te voelen is, is de neiging om te snel op te bouwen aanwezig. Hierdoor is de kans op nieuwe blessures vrij groot. Getrainde mensen moeten dus ook rekening houden met "verloren" belastbaarheid tijdens de rustperiode. Eigenlijk is vooral de specifieke belastbaarheid voor de sporttak weg. Er is geen echte formule, maar mijn ervaring heeft mij geleerd dat je voor elke week dat je niet kan trainen minimaal 2 weken herstel nodig hebt voordat je op je ''oude niveau'' verder kunt gaan.
Dus 6 weken rust betekent dus gemiddeld 12 weken opbouw, om op je oude niveau verder te kunnen. Fouten maken is niet erg als je maar léért van je fouten, dat werkt ook blessure preventief.
Extra fitness werkt ook blessurepreventief, hiermee bedoel ik spier-fitness= mechanische belastbaarheid. Je wordt er niet beter of sneller van maar het beschermt je tegen blessures waardoor je intensievere trainingen beter aan kan. Van de intensievere trainingen word je wel sneller en sterker. Het lichaam leert dan de intensievere trainingen beter te ''dragen''. Zo'n circa 20% van je trainingen kunnen veilig intensief zijn. Kracht, fitness en spieroefeningen moeten gerelateerd worden aan het trainingsdoel. Trainingsdoelen worden gemaakt in tijd en moeten overzichtelijk en haalbaar zijn.
Spier-fitness training begint met het leren van de mogelijkheid wat ze voor een lichaam kunnen betekenen. Waar gebeurt wat…als…voelen…doen...en snappen waarom oefeningen op een bepaalde manier in vorm en intensiteit gedaan moeten worden. En waar moet je de oefeningen goed voelen, aan welke spieren. Niet zomaar doen omdat het gezegd wordt, meedenken is gewenst!
Spier-fitness training kan je leren controle te hebben over bewegingen met een minimaal extra gewicht. Leren voelen wat er gebeurt. Pas dan kan er met meer extra gewicht gerichter worden getraind. Ik zeg altijd dat de hoeveelheid gewicht die eraan hangt niets zegt over de kwaliteit, aan ''domme kracht'' heb je niets. De uitvoering van de bewegingen en het juiste gevoel daarbij zegt veel meer over de kwaliteit van die training.
Weer even terug naar vorige blog: https://fysiosportcoach.blogspot.com/2018/08/wat-je-moet-weten-over-trainen-en-de.html
waarin ik aangeef dat trainingsprikkels het ''lichaams'' evenwicht verstoren. Dit houdt in dat er regelmaat, maar ook variatie moet zijn in de trainingen(prikkels). Afwisselend hoog en laag, en soms met sterke variatie bijvoorbeeld in snelheid en traagheid van bewegen of aantallen of series. Langdurig eenzelfde prikkelniveau laat het lichaam ''inslapen'' met als negatief effect de toename van blessuregevoeligheid. Eenzijdig trainen is dus niet verstandig. Soms maakt men fouten, maar als je deze goed inventariseert, evalueert en er naar handelt kun je er alleen maar van leren, jezelf verbeteren, en heb je minder kans op nieuwe blessures. Dus eerlijk zijn naar jezelf en het niet voor de coach of trainer doen. Zo leer je de beperkingen en de zwakke schakels van je lichaam kennen. Als het lichaam eenmaal gevorderd getraind is kunnen er meer sportspecifieke belastende trainingen samengesteld worden.
Schroom niet om informatie in te winnen bij deskundige mensen op dit gebied.
Rust= Herstel=Opbouw=Aanpassing van je trainingsniveau



Stof tot nadenken dus...






21 februari 2018

Als Zorgverlener ontzorgen


Als Zorgverlener ontzorgen

“Jij neemt mijn zorgen uit handen” zei laatst een tevreden patiënt die de deur uit ging. “Dat is wat jij doet. Dat ik mij geen zorgen hoef te maken dat het mis kan gaan bij wat ik nu voel en dat het over gaat. Jij, als fysiotherapeut, geeft zekerheid dat het niet mis hoeft te gaan. ”Zekerheid, is dat niet wat we allemaal willen? Als er pijn wordt ervaren, kan dat zorgen geven.
Nadenken over pijn kan zorgen geven, onzekerheid over het waarom, kan het kwaad, kan het stuk.
Pijn ervaren we in ons brein en dat zet ons aan het denken. Een ieder gaat anders om met pijn.
Een deel van hoe men met pijn omgaat is, zeker weten, aangeleerd.

Men negeert pijn...
Men past zich aan...
Men beweegt naar pijn toe...
Men beweegt van pijn af...
Men verzet zich tegen pijn...

Wat ik weet is dat pijn de functie verstoort.
Een eenmaal verstoorde functie kan pijn in stand houden, wat een
verstoord functioneren tot gevolg heeft... een vicieuze cirkel.








(Foto uit eigen collectie)













Maar uiteindelijk zijn we het toch zelf, en niemand anders, die beslist of je meegaat met de pijn, oplossingen probeert te vinden, of er tegen in verzet komt. Dat maakt het voor de fysiotherapeut uiterst moeilijk om de juiste beweegadviezen te geven aan één ieder. Want nadenken over bewegen kan ook verwarring brengen. Tegenwoordig zijn de huidige middelen, zoals je smartphone, goed te gebruiken om aan de hand van een foto of video feedback te geven. Soms confronterend voor de patiënt. Proberen de verschillende beweeg opties te laten zien en voelen is dan mijn doel. Ik heb nog nooit meegemaakt dat ze er achteraf niet blij mee waren. Hierdoor wordt het ook mogelijk beweeg opdrachten makkelijker thuis te doen en terug te kijken. Blijft over dat ik als fysiotherapeut nog extra zorg kan verlenen in de vorm van mobilisaties om zo het juiste bewegen, en daardoor de gewenste pijnreductie te realiseren. Afname van pijn kan resulteren in een beter functioneren, wat afname van pijn realiseert. Door middel van bewegen, functioneren onze spieren beter, blijven ze beter behouden en behouden we onze flexibiliteit en bewegingsruimte. Ruimte in bewegen die we gaan missen als we ergens last van hebben, omdat pijn beperkt en afname van functie tot gevolg heeft. Over bewegingsarmoede en daardoor verlies van spierkracht schreef ik al eens eerder. Lees ook ‘ruimte spieren’ 

Hoe vinden we nu de juiste balans?
Te veel bewegen kan leiden naar pijn, tot afname van bewegingsruimte en flexibiliteit, maar te weinig bewegen ook.
Wat is te veel?
Wat is te weinig?

Echter, ik denk dat over het algemeen een ieder wel weet of men te veel of te weinig beweegt. Dat wil zeggen of men actief is, zich fysiek fit voelt of niet. Het komt wel eens voor dat je advies van meer bewegen te letterlijk wordt opgevat en dat men dan de hele dag met bewegen bezig is. Rust is ook enorm belangrijk. Uitrusten betekent herstellen, dat vergeet men nog wel eens. De juiste verhouding vinden is dus niet altijd even eenvoudig. Overleg met een zorg professional, Fysiotherapeut of personal-trainer die kan dit goed in kaart brengen, adviseren en begeleiden.


Stof tot nadenken dus...







16 oktober 2017

Nu bewegen geen noodzaak meer is


Nu bewegen geen noodzaak meer is

Bewegen zit in de mens, maar nu bewegen geen noodzaak meer is, komt bewegen dan nog wel vanuit ons zelf of wordt het ons tegenwoordig voorgeschreven vanwege gezondheidsredenen?
Zitten is uit, bewegen is in! Als zitten het nieuwe roken is, zullen we dan alle stoelen ook uit ons leven bannen? Kunnen we dan een nieuwe wet invoeren waarin staat dat heel geleidelijk de stoelen en banken uit ons leven verdwijnen? Er is al een verandering te merken op dat gebied. Ik hoor namelijk her en der van patiënten dat er sta bureaus, fiets bureaus komen, staan tijdens vergaderingen enzovoorts. Misschien is het zo dat we moeten ‘loslaten wat we nodig denken te hebben' en kunnen proberen te 'voelen wat we nodig hebben'. En willen we daar zelf iets voor doen of willen we steeds meer dat anderen dat voor ons doen? Wij voelen toch zelf wanneer we behoefte hebben aan eten, naar de wc moeten, moe zijn, zin hebben om iets te gaan ondernemen of mogelijk eens naar de dokter of Fysio zouden moeten.

even zitten om na te denken..(eigen foto)

Vroeger was bewegen een noodzaak, om ons voedsel te vergaren moesten we ons verplaatsen.

Het is tegenwoordig voornamelijk andersom. De industriële ontwikkeling is zo hard gegaan dat we bijna niks zelf meer hoeven te doen, tot autorijden aan toe. Steeds meer komt naar ons toe in plaats van andersom. Ik wil niet propageren dat het niet handig is, maar de noodzaak van zelf in beweging komen raakt steeds verder uit zicht. Dat kan met zich meebrengen dat in ons bewegen haperingen kunnen ontstaan. We weten allang dat spieren onderhoud nodig hebben, hoe groter de spier hoe meer onderhoud, en dat wat we niet nodig hebben door het lijf wordt 'opgeruimd'. Wie veel stil zit krijgt zwakkere spieren en broze botten. Indien de verhouding bewegen/rust verstoord raakt, kunnen er dus haperingen in bewegen komen die we als last kunnen gaan ervaren. Lees nog eens deze blog over wat er met inactieve spieren gebeurd: Ruimtespieren
Ik probeer al langere tijd bewegingen uit het dagelijks bewegen te vertalen naar oefenprogramma's. Het inventariseren en analyseren van hoe mensen bewegen binnen zijn of haar woon-, werk- en sportsituatie kan heel veel informatie geven. We gaan immers allemaal op bed liggen, staan weer op, gaan zitten op een stoel of bank, doen boodschappen en meer. Ik loop buiten met de cliënten , ga traplopen, stap op en af de stoep en de fiets of vraag welke hulpmiddelen ze zijn gaan gebruiken in 'moeilijke situaties'. Alleen al het bewustzijn daarvan is weer even nodig om wakker te worden en te beseffen hoe we ons lijf zijn gaan gebruiken en zelf daardoor haperingen in stand houden. Hierdoor komen we er ook achter of we voldoende onderhoud plegen aan onze spieren. Daarvoor is het uiteraard belangrijk goed te kijken, en soms ook te voelen, hoe mensen bewegingen uitvoeren. Ik heb nog nooit gehoord dat ze er niks aan hebben. Wel heb ik vaker gehoord: "Ga maar naar Karin, die ziet en weet alles, nou alles, ik weet veel ja". Alleen maar handig toch, want dan kan je in je dagelijks bewegen tegelijk oefenen en je taken doen zonder dat er een scala aan aparte oefeningen gedaan moet worden. En het werkt ook simpel, je hebt altijd je oefenstof binnen handbereik. Echter als mensen wel de behoefte hebben aan extra oefeningen dan kan dat uiteraard ook! Ik heb een kast vol!
Het is dus een vrijwillige keuze om je in een 'gemakkelijk zittende kleding' te hijsen en extra te gaan bewegen, maar doe dat alleen als je die behoefte voelt en er de energie voor hebt.
Kom anders eens langs voor advies als je 'vastzit’.



Stof tot nadenken dus...




17 juni 2017

Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte



Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte 


Nu, na 7 maanden (en 3 maanden geen blog) hectiek, weer 'rust' in de tent. En met rust bedoel ik niet niks doen. Nee, meer tijd hebben om weer aan matig bewegen te denken en te doen. Ik ben tijdens de hectiek fanatiek door gegaan met mijn eigen bewegen om 'fit' te  willen blijven: 


- een lange steile berg op fietsen, 

- meer dan 10 km gaan hardlopen 3x per week, 

- Spieroefeningen voor het hele lijf, elke dag. 

- En.. oh ja ook nog 4,5 dag per week hard werken

- Tussendoor probeerde ik voldoende te eten, eigenlijk leek dit alles eerder op Topsport.




(foto op de Mont Ventoux vlak voor de top, na bijna 2 uur trappen)



Afgelopen week ben ik daarvoor even gestraft. Al die maanden je rug recht houden werd mijn rug even te veel. Een optelsom van vermoeidheid, drukte en maar willen en moeten doorgaan. Voorzichtig bewegen, weinig zitten en elk uur  5 minuten oefeningen doen helpt om de structuren weer tot rust te laten komen, en jezelf ook want je kan even niet zoveel doen.In mijn werk kom ik regelmatig patiënten tegen die tijdens ziekte, oververmoeidheid of blessures willen blijven bewegen of zelfs intensief sporten. Ik heb het mogelijk ook wat overdreven.Er zijn ook patiënten die als eerste hun eigen beweging of sporten laten vallen als er te weinig tijd is door andere stressfactoren. Waarom? Kunnen we ook op alle niveaus iets gas terug nemen in tijd en intensiteit? Hoe houden we de gezonde verhoudingen in stand zodat we in 'stand' blijven?

Bewegen, is in mijn ogen, gericht bezig zijn je eigen conditie en fitness niveau te verbeteren of te onderhouden ten opzichte van jezelf, om je lichamelijk fijn en niet vermoeid, zwaar, te voelen. De beweegvorm maakt in mijn ogen niet uit. Iedereen kan bewegen. Soms wil niet iedereen bewegen en dat kan verschillende oorzaken hebben. In de meeste gevallen zijn er allerlei excuses die eigenlijk niet ter zake doen. Patiënten denken vaak ook dat bewegen moet inhouden dat je iets langdurig moet doen. Dat hoeft helemaal niet, rustig wandelen en lichaamsoefeningen doen kan ook heel heilzaam zijn. Zwaai maar eens 10 keer met de armen heen en weer nadat je dit gelezen hebt.. lekker hè, er gaat weer wat stromen daar boven in je schouders en armen.

Tijdens een ernstige ziekte, van jezelf of je omgeving, is het zelfs verstandig om elk uur even te bewegen voor jezelf, al is het maar je been of arm optillen of buigen en strekken omdat men tijdens langdurige inactiviteit veel spiermassa en dus fitheid verliest. 

Zie ook mijn blog over de 'Ruimtespieren' 

Bewegen doe je dus voor je eigen fitheid, bij sporten meet je je eigen fitheid ten opzichte van anderen, maar dat hoeft niet altijd. Zorgen voor een goede balans tussen rust en inspanning, is niet altijd even makkelijk.

Bespreek daarom je wens om fit te willen worden of te kunnen blijven in moeilijke tijden en je doelen altijd met een fysiotherapeut of personal-trainer.




Stof tot nadenken dus...




11 maart 2017

Want de Blessure is de grens


Want de Blessure is de grens

Blessures, hoe kom je eraan, hoe kom je ervan af..
Vaak krijg ik deze vraag: hoe kom ik nou aan deze blessure?  
Onder een blessure wordt meestal iets van de weke delen van ons lichaam bedoeld, zoals spieren, pezen en banden.  Een spontane blessure aan het bot komt veel minder vaak voor. Spontane bot blessures, breuken meestal, zoals een stress fractuur, ontstaan meestal als gevolg van een val of een intern afwijkende oorzaak, bijvoorbeeld botontkalking. Binnen de sport komen wel stressfracturen voor bij te véél, te váák, te lang druk- of stootbelasting, gepaard gaan met ondervoeding en oververmoeidheid.
Deze keer heb ik het over spierblessures, als meest voorkomende blessure.
Spieren zijn een van de meest flexibele onderdelen van het lichaam. Tegenwoordig wordt eindelijk veel geschreven over het feit dat we tot op hoge leeftijd onze spieren kunnen blijven trainen.
Als een spier inactief is kan deze 'krimpen' in omvang (atrofie), en zo weten we ook dat als een spier voldoende actief is deze kan groeien en sterker belastbaar wordt.

(Eigen foto)











Wat gaat er mis bij blessures?












Bij een blessure is sprake van hinder tijdens bewegingsactiviteiten in het dagelijkse leven of sport waarbij de oorspronkelijke gewenste belasting niet meer mogelijk is zonder een pijn beleving. Het bewegen wordt dan bemoeilijkt en soms heel beperkt. Dit kan op langere termijn gevolgen hebben voor de spieromvang en dus functie. Pijn geeft inhibitie, remt de juiste spierspanning en leidt op langere termijn ook tot spierfunctieverlies. Terug naar de beginvraag: Wat is nou eigenlijk een spierblessure? Ik probeer altijd uit te leggen dat ik de spier vergelijk met een elastiekje, een goed elastiekje is flexibel, uittrekbaar en krimpt weer. De flexibiliteit neemt af naarmate het verder wordt uitgerekt. Op het eind stopt de rekbaarheid.
Bij een spier kan uitrekken op 2 manieren gebeuren:
-  spier trekt eerst samen en wordt daarna uitgerekt onder belasting, blijft aangespannen, of wel de spier is excentrisch, hij verlengt en levert kracht.
- ook kan men een spier uitrekken zónder dat daarbij de spier aangespannen wordt, dit gebeurt   tijdens het rekken(stretchen).
Het krimpen, verkorten kan ook op 2 manieren gebeuren:
- spier trekt samen en levert kracht, of wel de spier is concentrisch, hij verkort en levert kracht.
- spier is inactief en raakt geatrofieerd wordt daardoor stug en stijver, minder uitrekbaar.

Als de spier samentrekt dan is het belangrijk dat hij daarna weer soepel terugkeert naar de rust lengte. Als we een oud, uitgedroogd elastiekje (inactief geweest voor lange tijd) uit de la pakken en we rekken het maximaal uit, dan gebeurt er meestal het voorspelbare: het knapt op zijn maximale lengte. Een goed, nieuw elastiekje zal bij dezelfde maximale lengte wel heel blijven (dat is mijn ervaring). Als je het nieuwe elastiekje forceert, zal deze uiteraard ook kunnen knappen, deze vergelijking gaat ook op met spieren. Als spieren niet voorbereid zijn op een komende activiteit, bijvoorbeeld maximaal uitgerekt worden, zal er gemakkelijk een blessure kunnen optreden. Een spier in goede conditie, voorbereid op wat komen gaat, zal minder snel kapot kunnen gaan. Als er bij bewegen en sporten continu pijntjes, irritaties of echt een beperkende hinder voor bewegen aanwezig is, dan is datgene wat je van de spier vraagt te veel. Simpeler kan het niet. Er is nog 1 andere mogelijk oorzaak van spierblessures bij bewegen, namelijk dat het mechanisme waaraan de spier vast zit, geblokkeerd is, beperkt is in zijn beweeglijkheid, een gewricht dat door de spier in beweging gezet moet worden. De spier trekt aan iets wat niet in beweging wil komen. Vergelijk de deur is dicht en je blijft duwen.
Wat zou hiervoor de oplossing kunnen zijn?  
Neem eerst de tijd om de blessure tot rust te laten komen en te genezen. Dan de mechaniek te laten nakijken, bijvoorbeeld bij de Fysiotherapeut. Regelmatig oefeningen doen om de spier voor te bereiden op wat komen gaat is aan te raden, omdat een krachtige spier meer elastisch is. Of dit nou activiteiten in het dagelijks leven zijn of dat dit intensieve sportactiviteiten zijn, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat je ze doet!
Begrijp hoe bewegen in elkaar zit..



Stof tot nadenken dus...




11 februari 2017

De Buik en de Ademhaling


De Buik en de Ademhaling


De buik, buikspieren en meer..

Het is het meest voorkomende, benoemde item in mijn werk, iedereen heeft wel eens een periode dat de buik in de weg zit, staat, of hangt of opgeblazen. Dagelijks lezen we wel over de buik en de buikspieren. Waarom willen ze zo min mogelijk, of dat anderen zo min mogelijk, van de buik zien? Hoe platter hoe beter...? Wat doet dat met mensen die niet aan dit 'voorbeeld' kunnen voldoen? En dat zijn er velen. Het is voor veel mensen een crime de buik onder controle te houden. Dat wil zeggen sterk houden.

Net zoals dat je aanleg, onze genetica, hebt voor een bepaalde lichaamslengte, lichaamsbreedte en lichaams dikte, ligt het ook vast welke soort buik iemand heeft, krijgt, ontwikkeld. Uiteraard is levensstijl en getraindheid mede bepalend. Het is een illusie dat iedereen een blokjesbuik, "sixpack" kan krijgen door te trainen, dan wel te oefenen.

Het wordt lastig als men het idee heeft dat een platte buik het meest geaccepteerd is.  

Want als het niet in de genetica zit, of je voldoet niet aan de ‘norm’, gaat men allerlei 

compensatie strategieën gebruiken om de buik zo “plat” mogelijk te laten lijken. De meest 

gebruikte strategie is de buik intrekken, vooral ter hoogte van de maag.

De buik intrekken heeft consequenties voor de normale ademhaling en lichaamshouding, met name de onderrug, de ontspanning van het middenrif en de bilspieren. De ademhaling wordt hoog, oppervlakkig en er wordt kort uitgeademd. De bilspieren worden gespannen en vaak het bekken gefixeerd. Dit kan leiden tot zeer uiteenlopende klachten. Het idee leeft bij patiënten dat als ze deze lichaamshouding 'aannemen' denken een goede houding te hebben. Echter, deze kost wel extra energie.





Consulteer een fysiotherapeut als je last en problemen hebt met je houding en je buikspieren. Als ik vraag wat zij onder een goede houding verstaan, dan geven zij het volgende antwoord:"Ik mag toch niet met een te holle rug staan en of ook niet met overstrekte knieën." Wat een goede houding is, is ook gewoon individueel bepaald. Wat voor de één goed is is voor de ander minder goed, denk weer aan bouw en aanleg. “De rug moet toch Recht zijn?" Simpel: "welk deel van de rug moet dan recht zijn?” De patiënten wijzen naar de onderrug en de buik. De onderrug wervels zijn niet gemaakt om in een rechte lijn boven elkaar te staan. In het onderste gedeelte van de wervelkolom, zijn de wervelblokken zo gebouwd dat er altijd een lichte holte zichtbaar is. Dit komt omdat in dit deel van de kolom de voorkant van het blokje hoger is dan de achterkant. Als je met je hand een holte op je onderrug kunt voelen of zien, kijk maar in de spiegel van opzij, dan sta je in het relatieve midden. Dit heeft tot gevolg dat de buik altijd iets 'naar voren staat'. Trek je je buik in om deze plat te houden, dan verander je eigenlijk de positie van de onderrug wervels. Zie plaatje derde figuur.

Je begrijpt nu misschien dat het een complex gebeuren is. Het begint meestal met esthetisch gedachtegoed, slanker, platter lijken, wat kan leiden tot een groot aantal complexe klachten in de rug, buik en het bekkengebied.

Geef je buikspieren de kans mee te doen met je ademhaling en voel je vrij in het bewegen ervan.



Stof tot nadenken dus...




04 februari 2017

De Strakke Buik



De Strakke Buik


De afgelopen weken heb ik meerdere malen de vraag gehad: "heb je niet een paar goede buikspier oefeningen voor mij".  

"Nou, er zijn een heleboel goede buikspier oefeningen". Net zoals dat er een heleboel goede beenspier oefeningen bestaan, heleboel goede armspier oefeningen en nog veel meer..

















(eigen foto)


Belangrijke vraag is met welk doel, wat wil je bereiken met de buikspier oefeningen?  


wil je wandelen

wil je lang kunnen zitten

wil je kunnen tillen

wil je lang kunnen staan

wil je krachtig de rug kunnen buigen, bijvoorbeeld houthakken

wil je beter kunnen hoesten, niezen, persen

wil je fietsen

wil je roeien

wil je hockeyen

wil je voetballen

wil je golfen

wil je honkballen

wil je speerwerpen

wil je polsstokspringen

wil je hardlopen

wil je zwemmen


zeg het maar..

"Nou eigenlijk denk ik dat mijn buikspieren wat slapper zijn"

"Heb vaak last van mijn rug, en ik wil het wat steviger hebben"

"Het is toch ook goed voor je rug..?"



Stof tot nadenken dus...