De Ruimte Spieren
Wellicht weten mensen nog hoe onze astronaut André Kuipers in 2011, na 5 maanden rond de aarde te hebben gevlogen, uit de ruimtecapsule getild werd. Hij kon niet op zijn benen staan, amper zijn armen optillen en alleen zitten met goede ondersteuning. En dat terwijl hij, voordat hij op missie ging, zich de blubber had getraind onder streng regime. Waar was al dat resultaat van dat trainen gebleven? Zelfs ‘aan boord’ was een hometrainer, loopband en dergelijke en toch kwam hij als een lappenpop uit die capsule. Hij heeft lange tijd nodig gehad om weer fit te worden.
(foto: wallpapers-achtergronden.blogspot.nl)
Het antwoord hierop is simpel: tijdens het bewegen in de ruimte is er geen weerstand aan de spieren, je bent immers gewichtloos en er is geen luchtweerstand. Dat maakt dat de spieren geen moeite hoeven te doen om bewegingen op gang te brengen. Het lichaam probeert altijd zuinig om te gaan met energie. Daarom zal de opgeslagen energie, die hij in het voorbereidend trainingsprogramma heeft gegenereerd, worden afgebroken, simpel omdat deze niet gebruikt wordt. Hoe langer deze situatie zonder weerstand duurt, hoe meer spieratrofie er plaatsvindt. Dit noemen wij inactiviteitsatrofie met als gevolg functieverlies. De astronaut is wel actief in de ruimte, maar de weerstand die hij moet overwinnen voor beweging is minimaal. De spier zal zich aanpassen aan zijn situatie.
Spieren passen zich altijd aan aan de situatie waarin ze gevraagd worden te functioneren.
De zwaartekracht op aarde is de weerstand die wij moeten overwinnen om rechtop te kunnen staan en te kunnen lopen. Zolang wij blijven lopen en bewegen zal de spierkracht onderhouden blijven. Het wordt anders wanneer we inactief of ziek zijn, dan liggen we wel eens een aantal dagen achtereen in bed of mogelijk in het ziekenhuis.
Als we dagen achtereen op een stoel zitten en/of ons alleen verplaatsen met de auto, de trein, de tram of de bus, en daartegenover zelf minder hoeven te bewegen, zal onze spierkracht langzaam achteruit gaan.
Onze spieren hebben weerstand nodig om gezond te blijven.
Via wetenschappelijk onderzoek weten we dat een spier zich het meest gezond blijft gedragen als hij variërende wisselende weerstand aan prikkels krijgt.
Uit dat zelfde wetenschappelijk onderzoek weten we nu ook dat als we spieren immobiliseren, bijvoorbeeld gipsen en niet laten bewegen, we na één een week tot 10% en na twee weken tot 25% kracht verlies ‘oplopen’, spieren atrofiëren zeer snel. Hoe langer die immobiliteit duurt, hoe langer je nodig hebt dit weer terug te trainen.
Voor mensen op echt oudere leeftijd is inactiviteit funest voor hun spierconditie en gezondheid. Voor sportmensen eveneens, denk bijvoorbeeld aan een griep die langer dan vijf dagen duurt.
Tijdens mijn sportcarrière hielden wij vast aan de norm: 1 week ziek, 3 weken nodig om weer op het oude niveau te komen. Denk er maar eens over na. Eenieder is vast wel eens 1 dag echt ziek geweest, het duurde waarschijnlijk ongeveer 3 dagen voordat je er geen last meer van had..
De boodschap van dit stukje: geef je spieren dagelijks een portie extra bewegen met geringe weerstand. De norm die hiervoor gehanteerd wordt is 30 minuten.
Doe dit bovenop je normale inspanningen van werken en huishouden. Dat zal je conditie en fitheid ten goede komen. Neem de trap, omhoog, loop de brug over, fiets met een lekker vaartje de helling op. Loop liever dan met de tram of de bus of ga fietsen.
Wanneer je moeite hebt om weer op gang te komen, dan zijn wij fysiotherapeuten ervoor om de spieren op weg te helpen.
Stof tot nadenken dus...
