"Bewegen is een optie" Exercise is Medicine…!
FysioSportCoach schrijft over bewegen en haar werk wat in basis simpel kan zijn, Stof tot nadenken dus...
"Bewegen is een optie" Exercise is Medicine…!
Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte
Nu, na 7 maanden (en 3 maanden geen blog) hectiek, weer 'rust' in de tent. En met rust bedoel ik niet niks doen. Nee, meer tijd hebben om weer aan matig bewegen te denken en te doen. Ik ben tijdens de hectiek fanatiek door gegaan met mijn eigen bewegen om 'fit' te willen blijven:
- een lange steile berg op fietsen,
- meer dan 10 km gaan hardlopen 3x per week,
- Spieroefeningen voor het hele lijf, elke dag.
- En.. oh ja ook nog 4,5 dag per week hard werken
- Tussendoor probeerde ik voldoende te eten, eigenlijk leek dit alles eerder op Topsport.
Afgelopen week ben ik daarvoor even gestraft. Al die maanden je rug recht houden werd mijn rug even te veel. Een optelsom van vermoeidheid, drukte en maar willen en moeten doorgaan. Voorzichtig bewegen, weinig zitten en elk uur 5 minuten oefeningen doen helpt om de structuren weer tot rust te laten komen, en jezelf ook want je kan even niet zoveel doen.In mijn werk kom ik regelmatig patiënten tegen die tijdens ziekte, oververmoeidheid of blessures willen blijven bewegen of zelfs intensief sporten. Ik heb het mogelijk ook wat overdreven.Er zijn ook patiënten die als eerste hun eigen beweging of sporten laten vallen als er te weinig tijd is door andere stressfactoren. Waarom? Kunnen we ook op alle niveaus iets gas terug nemen in tijd en intensiteit? Hoe houden we de gezonde verhoudingen in stand zodat we in 'stand' blijven?
Bewegen, is in mijn ogen, gericht bezig zijn je eigen conditie en fitness niveau te verbeteren of te onderhouden ten opzichte van jezelf, om je lichamelijk fijn en niet vermoeid, zwaar, te voelen. De beweegvorm maakt in mijn ogen niet uit. Iedereen kan bewegen. Soms wil niet iedereen bewegen en dat kan verschillende oorzaken hebben. In de meeste gevallen zijn er allerlei excuses die eigenlijk niet ter zake doen. Patiënten denken vaak ook dat bewegen moet inhouden dat je iets langdurig moet doen. Dat hoeft helemaal niet, rustig wandelen en lichaamsoefeningen doen kan ook heel heilzaam zijn. Zwaai maar eens 10 keer met de armen heen en weer nadat je dit gelezen hebt.. lekker hè, er gaat weer wat stromen daar boven in je schouders en armen.
Tijdens een ernstige ziekte, van jezelf of je omgeving, is het zelfs verstandig om elk uur even te bewegen voor jezelf, al is het maar je been of arm optillen of buigen en strekken omdat men tijdens langdurige inactiviteit veel spiermassa en dus fitheid verliest.
Zie ook mijn blog over de 'Ruimtespieren'
Bewegen doe je dus voor je eigen fitheid, bij sporten meet je je eigen fitheid ten opzichte van anderen, maar dat hoeft niet altijd. Zorgen voor een goede balans tussen rust en inspanning, is niet altijd even makkelijk.
Bespreek daarom je wens om fit te willen worden of te kunnen blijven in moeilijke tijden en je doelen altijd met een fysiotherapeut of personal-trainer.
Stof tot nadenken dus...
Hup, in de Benen
Dit heb ik al een paar keer geroepen in mijn blogs. Wel handig als je dan fitte benen tot je beschikking hebt. Benen omvat je voet-, knie- en heupscharnieren. Deze kunnen na al dat vele zitten van de afgelopen gezellige dagen wel wat oefening gebruiken. Als we zo vanuit het niets gaan rennen en vliegen kan het weleens op een teleurstelling uitlopen, letterlijk en figuurlijk. Beter rustig beginnen. De voeten en kuiten, daar waar het allemaal zou moeten beginnen, kunnen we zelfs zittend doen. Intensiever wordt het als je rechtop staat. Goed en lekker lopen begint met goed functionerende voet- en kuitspieren schreef ik al in het blog: aandeanderekantvandelijn
De grijpfunctie van de voet- en kuitspieren zijn belangrijk voor onze stabiliteit tijdens het lopen. In ons dagelijks leven staan we regelmatig op 1 been, bij wandelen, bij traplopen, duwen we zelfs met 1 been, om en om, ons volledige lichaamsgewicht omhoog. Staand op 1 been je volledige gewicht omhoog duwen, valt niet altijd mee. Kijk maar eens om je heen hoe men de trap omhoog loopt. Er zijn namelijk een heleboel mogelijkheden om dit te doen. Zou handiger zijn als je leert al je beenspieren hiervoor in de goede functie volgorde in te schakelen? Dan wordt het minder intensief. Is er ook een optimale manier om omhoog te komen?
Oefenen op 1 been vind men over het algemeen moeilijk. Daarmee lijkt mij dat traplopen dan ook bemoeilijkt wordt en men hulp nodig heeft of gaat zoeken via de trapleuning.
Ik merk als ik dit vraag aan mijn patiënten, dat ze het lastig vinden om na te denken over hoe ze nu werkelijk opstappen, die vraag stel ik altijd als er pijnklachten zijn. Patiënten met pijnklachten bijvoorbeeld in het gebied van de Achillespees merken vaak niet de compensatiestrategieën bij het traplopen om de pijnklacht niet te hoeven voelen. Met gevolg dat de functie, zoals deze voorheen verliep, verstoord wordt.
Als we iets van een hoge plank willen pakken waar we niet bij kunnen, zullen we ons zo veel mogelijk proberen uit te strekken om er toch bij te kunnen komen, voordat we beseffen dat we een opstapje nodig hebben als het niet lukt. Traplopen is een deel van dit uitstrekken, vanaf de voet en enkel gezien. Uiteraard zullen de voet- en kuitspieren volledige functie moeten hebben om zo hoog mogelijk te kunnen komen. Als de voorwaarde aanwezig is, kracht en functie, kan het gebruikt worden. Is het verminderd krachtig of pijnlijk dan verlegt men de actie naar hoger gelegen spieren in het been.
Bij pijnklachten in de Achillespees is de verdeling van ons spiergebruik in de benen verstoord. De 'lange spieren', die liggen in de kuit en de 'korte spieren', die liggen in de voet zelf, zijn het belangrijkst voor een goed looppatroon zonder klachten. Deze moeten goed functioneren.
Als we bijvoorbeeld de voet- en kuitspieren willen oefenen omdat de functie verstoord is, dan het liefst op blote voeten, om ook de grijpfunctie van de voet- en kuitspieren te accentueren. Dit kan met je voorvoet op een strak opgerolde keukenhanddoek. De belangrijkste aanwijzing is dus dat je met je tenen de opgerolde handdoek probeert vast te grijpen en vast te houden tijdens het omhoog duwen, om tot op je tenen (bal van de voet) te komen. De hiel moet zo hoog mogelijk loskomen van de grond. Probeer het verschil maar eens te voelen zonder het grijpen van de tenen in de handdoek en met het grijpen van de tenen, terwijl je jezelf omhoog duwt op 1 been. Lukt het niet begin, dan eerst met 2 benen naast elkaar oefenen.
In het dagelijks leven kunnen we bewust de trap oplopen door eens te voelen of je je voet- en kuitspieren wel goed in gebruik hebt. Ga eens op je tenen de trap op. Probeer zo min mogelijk geluid te maken met je voeten op de traptrede. Als je de spieren goed voelt aanspannen aan de gehele achterzijde van je onderbeen, dan ben je waarschijnlijk goed bezig.
Thuis kun je de voet- en kuitspieren prima oefenen. In de stoel zittend kun je bijvoorbeeld met je blote voeten proberen de keukenhanddoeken op te pakken. De grijpfunctie van de voet- en kuitspieren die je hiermee oefent is van belang voor je evenwicht, je balans als je staat, vooral op 1 been. Bij Lopen, Wandelen en Hardlopen staan we een kort moment op 1 been. Bij verstoring van de grijpfunctie van de voet- en kuitspieren zien we al compensaties elders in het lichaam tijdens staan, lopen en hardlopen. Balans op 1 been is eenvoudig te doen voor de televisie, aan je bureau, of tijdens je tandenpoetsen.
Stof tot nadenken dus...