Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen

09 mei 2024

Boekvorm van de blogs van de afgelopen jaren.

 


Vanaf 1 juni 2024 is er een boekje met alle blogs verkrijgbaar bij Karin. Zelf te bestellen via mail of op de praktijk C. van Eesterenlaan 40, Amsterdam.


                     "Bewegen is een optie" Exercise is Medicine…!





  Voor info en vragen mail naar Karin: 
fysiosportcoach@gmail.com of start met lezen via de links in het blogarchief.
                                                        Veel leesplezier.

Over de auteur

Mijn naam is Karin Witte, geboren in november 1961. Ik
heb de opleidingen Academie voor Lichamelijke Opvoeding
en Fysiotherapie afgerond in de jaren ‘80. In deze periode
deed ik op het hoogste niveau mee op het gebied van hockey
en atletiek.
In april ‘88 ben ik begonnen met mijn werkzaamheden als
fysiotherapeut in de topsportwereld. Ik heb atleten begeleid
die op EK’s, WK’s en Olympisch niveau actief waren. Mijn
ervaring focust zich met name op orthopedische revalidatie
en gezond bewegen. Doordat ik zelf op topniveau actief
ben geweest, heb ik kennis van zaken vanuit beide kanten:
als sporter en als begeleider.
Mijn sterkste punt is de bewegingsanalyse: waar gaat
het mis in de beweegketen? Wat is de zwakste schakel?
Gedurende mijn carrière heb ik geleerd dat niet iedereen
hetzelfde kijkt naar bewegen. Door mijn hooggevoeligheid
stel ik hoge eisen aan mijzelf en de mensen om mij heen.
Dit doe ik wel altijd met een gezonde dosis empathie. Dit
creëert een probleemoplossende manier van werken.
In 2016 ontstond de behoefte om mijn werkervaringen van
de afgelopen jaren te gaan opschrijven in een blog. Hiermee
maak ik mijn manier van werken en denken toegankelijk
voor een groter publiek. Als je deze stukjes leest, kom je
te weten wat ik belangrijk vind in mijn vak en wat ik van
mijn patiënten verwacht. Samengevat komt dit neer op
het verbeteren van bewegen binnen je eigen normen en
kwaliteiten. Maar ook het aanleren dat mensen hun eigen
begeleider of coach kunnen zijn.

Op deze manier geef ik ze stof tot nadenken.


17 juni 2017

Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte



Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte 


Nu, na 7 maanden (en 3 maanden geen blog) hectiek, weer 'rust' in de tent. En met rust bedoel ik niet niks doen. Nee, meer tijd hebben om weer aan matig bewegen te denken en te doen. Ik ben tijdens de hectiek fanatiek door gegaan met mijn eigen bewegen om 'fit' te  willen blijven: 


- een lange steile berg op fietsen, 

- meer dan 10 km gaan hardlopen 3x per week, 

- Spieroefeningen voor het hele lijf, elke dag. 

- En.. oh ja ook nog 4,5 dag per week hard werken

- Tussendoor probeerde ik voldoende te eten, eigenlijk leek dit alles eerder op Topsport.




(foto op de Mont Ventoux vlak voor de top, na bijna 2 uur trappen)



Afgelopen week ben ik daarvoor even gestraft. Al die maanden je rug recht houden werd mijn rug even te veel. Een optelsom van vermoeidheid, drukte en maar willen en moeten doorgaan. Voorzichtig bewegen, weinig zitten en elk uur  5 minuten oefeningen doen helpt om de structuren weer tot rust te laten komen, en jezelf ook want je kan even niet zoveel doen.In mijn werk kom ik regelmatig patiënten tegen die tijdens ziekte, oververmoeidheid of blessures willen blijven bewegen of zelfs intensief sporten. Ik heb het mogelijk ook wat overdreven.Er zijn ook patiënten die als eerste hun eigen beweging of sporten laten vallen als er te weinig tijd is door andere stressfactoren. Waarom? Kunnen we ook op alle niveaus iets gas terug nemen in tijd en intensiteit? Hoe houden we de gezonde verhoudingen in stand zodat we in 'stand' blijven?

Bewegen, is in mijn ogen, gericht bezig zijn je eigen conditie en fitness niveau te verbeteren of te onderhouden ten opzichte van jezelf, om je lichamelijk fijn en niet vermoeid, zwaar, te voelen. De beweegvorm maakt in mijn ogen niet uit. Iedereen kan bewegen. Soms wil niet iedereen bewegen en dat kan verschillende oorzaken hebben. In de meeste gevallen zijn er allerlei excuses die eigenlijk niet ter zake doen. Patiënten denken vaak ook dat bewegen moet inhouden dat je iets langdurig moet doen. Dat hoeft helemaal niet, rustig wandelen en lichaamsoefeningen doen kan ook heel heilzaam zijn. Zwaai maar eens 10 keer met de armen heen en weer nadat je dit gelezen hebt.. lekker hè, er gaat weer wat stromen daar boven in je schouders en armen.

Tijdens een ernstige ziekte, van jezelf of je omgeving, is het zelfs verstandig om elk uur even te bewegen voor jezelf, al is het maar je been of arm optillen of buigen en strekken omdat men tijdens langdurige inactiviteit veel spiermassa en dus fitheid verliest. 

Zie ook mijn blog over de 'Ruimtespieren' 

Bewegen doe je dus voor je eigen fitheid, bij sporten meet je je eigen fitheid ten opzichte van anderen, maar dat hoeft niet altijd. Zorgen voor een goede balans tussen rust en inspanning, is niet altijd even makkelijk.

Bespreek daarom je wens om fit te willen worden of te kunnen blijven in moeilijke tijden en je doelen altijd met een fysiotherapeut of personal-trainer.




Stof tot nadenken dus...




07 januari 2017

Hup, in de Benen


 

 Hup, in de Benen



(eigen foto)


Dit heb ik al een paar keer geroepen in mijn blogs. Wel handig als je dan fitte benen tot je beschikking hebt. Benen omvat je voet-, knie- en heupscharnieren. Deze kunnen na al dat vele zitten van de afgelopen gezellige dagen wel wat oefening gebruiken. Als we zo vanuit het niets gaan rennen en vliegen kan het weleens op een teleurstelling uitlopen, letterlijk en figuurlijk. Beter rustig beginnen. De voeten en kuiten, daar waar het allemaal zou moeten beginnen, kunnen we zelfs zittend doen. Intensiever wordt het als je rechtop staat. Goed en lekker lopen begint met goed functionerende voet- en kuitspieren schreef ik al in het blog:  aandeanderekantvandelijn


De grijpfunctie van de voet- en kuitspieren zijn belangrijk voor onze stabiliteit tijdens het lopen. In ons dagelijks leven staan we regelmatig op 1 been, bij wandelen, bij traplopen, duwen we zelfs met 1 been, om en om, ons volledige lichaamsgewicht omhoog. Staand op 1 been je volledige gewicht omhoog duwen, valt niet altijd mee. Kijk maar eens om je heen hoe men de trap omhoog loopt. Er zijn namelijk een heleboel mogelijkheden om dit te doen. Zou handiger zijn als je leert al je beenspieren hiervoor in de goede functie volgorde in te schakelen? Dan wordt het minder intensief. Is er ook een optimale manier om omhoog te komen?

Oefenen op 1 been vind men over het algemeen moeilijk. Daarmee lijkt mij dat traplopen dan ook bemoeilijkt wordt en men hulp nodig heeft of gaat zoeken via de trapleuning.

Ik merk als ik dit vraag aan mijn patiënten, dat ze het lastig vinden om na te denken over hoe ze nu werkelijk opstappen, die vraag stel ik altijd als er pijnklachten zijn. Patiënten met pijnklachten bijvoorbeeld in het gebied van de Achillespees merken vaak niet de compensatiestrategieën bij het traplopen om de pijnklacht niet te hoeven voelen. Met gevolg dat de functie, zoals deze voorheen verliep, verstoord wordt.

Als we iets van een hoge plank willen pakken waar we niet bij kunnen, zullen we ons zo veel mogelijk proberen uit te strekken om er toch bij te kunnen komen, voordat we beseffen dat we een opstapje nodig hebben als het niet lukt. Traplopen is een deel van dit uitstrekken, vanaf de voet en enkel gezien. Uiteraard zullen de voet- en kuitspieren volledige functie moeten hebben om zo hoog mogelijk te kunnen komen. Als de voorwaarde aanwezig is, kracht en functie, kan het gebruikt worden. Is het verminderd krachtig of pijnlijk dan verlegt men de actie naar hoger gelegen spieren in het been.

Bij pijnklachten in de Achillespees is de verdeling van ons spiergebruik in de benen verstoord. De 'lange spieren', die liggen in de kuit en de 'korte spieren', die liggen in de voet zelf, zijn het belangrijkst voor een goed looppatroon zonder klachten. Deze moeten goed functioneren.

Als we bijvoorbeeld de voet- en kuitspieren willen oefenen omdat de functie verstoord is, dan het liefst op blote voeten, om ook de grijpfunctie van de voet- en kuitspieren te accentueren. Dit kan met je voorvoet op een strak opgerolde keukenhanddoek. De belangrijkste aanwijzing is dus dat je met je tenen de opgerolde handdoek probeert vast te grijpen en vast te houden tijdens het omhoog duwen, om tot op je tenen (bal van de voet) te komen. De hiel moet zo hoog mogelijk loskomen van de grond. Probeer het verschil maar eens te voelen zonder het grijpen van de tenen in de handdoek en met het grijpen van de tenen, terwijl je jezelf omhoog duwt op 1 been. Lukt het niet begin, dan eerst met 2 benen naast elkaar oefenen.


In het dagelijks leven kunnen we bewust de trap oplopen door eens te voelen of je je voet- en kuitspieren wel goed in gebruik hebt. Ga eens op je tenen de trap op. Probeer zo min mogelijk geluid te maken met je voeten op de traptrede. Als je de spieren goed voelt aanspannen aan de gehele achterzijde van je onderbeen, dan ben je waarschijnlijk goed bezig.

Thuis kun je de voet- en kuitspieren prima oefenen. In de stoel zittend kun je bijvoorbeeld met je blote voeten proberen de keukenhanddoeken op te pakken. De grijpfunctie van de voet- en kuitspieren die je hiermee oefent is van belang voor je evenwicht, je balans als je staat, vooral op 1 been. Bij Lopen, Wandelen en Hardlopen staan we een kort moment op 1 been. Bij verstoring van de grijpfunctie van de voet- en kuitspieren zien we al compensaties elders in het lichaam tijdens staan, lopen en hardlopen. Balans op 1 been is eenvoudig te doen voor de televisie, aan je bureau, of tijdens je tandenpoetsen.





Stof tot nadenken dus...




10 december 2016

De Ruimte Spieren


De Ruimte Spieren

Wellicht weten mensen nog hoe onze astronaut André Kuipers in 2011, na 5 maanden rond de aarde te hebben gevlogen, uit de ruimtecapsule getild werd. Hij kon niet op zijn benen staan, amper zijn armen optillen en alleen zitten met goede ondersteuning. En dat terwijl hij, voordat hij op missie ging, zich de blubber had getraind onder streng regime. Waar was al dat resultaat van dat trainen gebleven? Zelfs ‘aan boord’ was een hometrainer, loopband en dergelijke en toch kwam hij als een lappenpop uit die capsule. Hij heeft lange tijd nodig gehad om weer fit te worden.









(foto: wallpapers-achtergronden.blogspot.nl)



Het antwoord hierop is simpel: tijdens het bewegen in de ruimte is er geen weerstand aan de spieren, je bent immers gewichtloos en er is geen luchtweerstand. Dat maakt dat de spieren geen moeite hoeven te doen om bewegingen op gang te brengen. Het lichaam probeert altijd zuinig om te gaan met energie. Daarom zal de opgeslagen energie, die hij in het voorbereidend trainingsprogramma heeft gegenereerd, worden afgebroken, simpel omdat deze niet gebruikt wordt. Hoe langer deze situatie zonder weerstand duurt, hoe meer spieratrofie er plaatsvindt. Dit noemen wij inactiviteitsatrofie met als gevolg functieverlies. De astronaut is wel actief in de ruimte, maar de weerstand die hij moet overwinnen voor beweging is minimaal. De spier zal zich aanpassen aan zijn situatie.
Spieren passen zich altijd aan aan de situatie waarin ze gevraagd worden te functioneren.
De zwaartekracht op aarde is de weerstand die wij moeten overwinnen om rechtop te kunnen staan en te kunnen lopen. Zolang wij blijven lopen en bewegen zal de spierkracht onderhouden blijven. Het wordt anders wanneer we inactief of ziek zijn, dan liggen we wel eens een aantal dagen achtereen in bed of mogelijk in het ziekenhuis.
Als we dagen achtereen op een stoel zitten en/of ons alleen verplaatsen met de auto, de trein, de tram of de bus, en daartegenover zelf minder hoeven te bewegen, zal onze spierkracht langzaam achteruit gaan.
Onze spieren hebben weerstand nodig om gezond te blijven.
Via wetenschappelijk onderzoek weten we dat een spier zich het meest gezond blijft gedragen als hij variërende wisselende weerstand aan prikkels krijgt.
Uit dat zelfde wetenschappelijk onderzoek weten we nu ook dat als we spieren immobiliseren, bijvoorbeeld gipsen en niet laten bewegen, we na één een week tot 10% en na twee weken tot 25% kracht verlies ‘oplopen’, spieren atrofiëren zeer snel. Hoe langer die immobiliteit duurt, hoe langer je nodig hebt dit weer terug te trainen.
Voor mensen op echt oudere leeftijd is inactiviteit funest voor hun spierconditie en gezondheid. Voor sportmensen eveneens, denk bijvoorbeeld aan een griep die langer dan vijf dagen duurt.
Tijdens mijn sportcarrière hielden wij vast aan de norm: 1 week ziek, 3 weken nodig om weer op het oude niveau te komen. Denk er maar eens over na. Eenieder is vast wel eens 1 dag echt ziek geweest, het duurde waarschijnlijk ongeveer 3 dagen voordat je er geen last meer van had..
De boodschap van dit stukje: geef je spieren dagelijks een portie extra bewegen met geringe weerstand. De norm die hiervoor gehanteerd wordt is 30 minuten.
Doe dit bovenop je normale inspanningen van werken en huishouden. Dat zal je conditie en fitheid ten goede komen. Neem de trap, omhoog, loop de brug over, fiets met een lekker vaartje de helling op. Loop liever dan met de tram of de bus of ga fietsen.
Wanneer je moeite hebt om weer op gang te komen, dan zijn wij fysiotherapeuten ervoor om de spieren op weg te helpen.


Stof tot nadenken dus...




19 november 2016

Aandeanderekantvandelijn

                                                    
Aandeanderekantvandelijn

Jullie zullen wel denken, dom, tikfoutje. Maar nee, lang geleden moest ik een skype naam verzinnen. Gebruik skype overigens allang niet meer. Ik dacht, "tja ik zit aan de andere kant van de lijn, wat is nou makkelijk te onthouden…"
Dat ging dus een eigen leven leiden op @FysioSportCoach en Instagram: Aandeanderekantvandelijn..
Ik zie het nog steeds als communiceren “aan de andere kant van de lijn”.
Nu een sprongetje naar bewegen.

“Stil staan, stil zitten is geen optie”. Bewegen wel.
De Kuitspieren, dit zijn meerdere spieren die nauw met elkaar samenwerken:
Wij bewegen omdat wij in staat zijn onze spieren aan te sturen via een opdracht die we zelf bedenken of dat een bepaalde situatie ons uitnodigt om te gaan bewegen. Vaak zijn we er ons al niet meer bewust van dat het zo werkt. Pas als er verstoringen ontstaan in de aansturing wordt het ons duidelijk dat bewegen eigenlijk niet zo vanzelfsprekend is. Als er een verstoring is dan neigen wij er in eerste instantie naar de storing met rust te laten…. Op langere termijn kan dit ons dagelijks bewegen in de weg gaan staan.













Nu een zijsprongetje.
Een computer bestaat uit hardware en software. Ons lichaam zie ik even als een computer met hardware, botten en gewrichten, en software, onze zenuwen en spieren.
Op het moment dat we onze spieren niet tijdig updaten en daarmee niet voorbereiden op wat wij ermee willen, lopen wij de kans dat we ‘crashen’.
Bewegen is een optie, maar goed bewegen is moeilijk.. Dit leer ik van mijn werk met patiënten. Terug naar de kuit oefening. Op de bal van de voet gaan staan, in volksmond op de tenen gaan staan, dat kan iedereen wel snappen. Maar is dat wel zo?
Als het functioneren van de kuit geen klachten geeft is er niks aan de ‘voet’. Als er wel klachten aan de kuitspier zijn dan is er vaak ook wel wat aan hand met de ‘voet’..
Dan is de volgende vraag het belangrijkste: wat wil je met de kuitspier kunnen? Bijvoorbeeld halve marathon lopen? lees ook: Stappenteller'

Een spier geeft alleen signalen van klachten als er gevraagd wordt inspanning te leveren die deze niet aan kan, niet voldoende opgeslagen energie tot zijn beschikking heeft, om de gevraagde actie te leveren. Goed lopen begint met goed functionerende voet- en kuitspieren. Pas dan kun je aan huppen denken, pas dan springen, pas dan hardlopen, pas dan aan langer hardlopen…



Stof tot nadenken dus...