Volg per Email

maandag 16 oktober 2017

Nu bewegen geen noodzaak meer is..

Bewegen zit in de mens, maar nu bewegen geen noodzaak meer is, zit bewegen dan nog wel in ons zelf of wordt het ons tegenwoordig voorgeschreven vanwege gezondheids redenen?
Zitten is uit, bewegen is in! Als zitten het nieuwe roken is, zullen we dan alle stoelen ook uit ons leven bannen? Kunnen we dan een nieuwe wet invoeren waarin staat dat heel geleidelijk aan de stoelen en banken uit ons leven verdwijnen? Dan is roken al weer iets "minder" ongezond.
Er is al een verandering te merken op dat gebied. Ik hoor namelijk her en der van patiënten dat er sta bureaus, fiets bureaus komen, staan tijdens vergaderingen enzovoort...
Misschien is het zo dat we moeten ‘loslaten wat we nodig denken te hebben' en kunnen proberen te 'voelen wat we nodig hebben'. En willen we daar zèlf iets voor doen of willen we steeds meer dat ànderen dat voor ons doen, omdat dat lekker makkelijk is?
Wij voelen toch zèlf wanneer we behoefte hebben aan eten, naar de wc moeten, moe zijn, zin hebben om iets te gaan ondernemen of mogelijk naar de dokter of Fysio moeten.
even zitten om na te denken..(eigen foto)

Vroeger was bewegen een noodzaak, om ons voedsel te vergaren, om ons te verplaatsen, bedenk maar iets.

Het is tegenwoordig voornamelijk andersom. De industriële ontwikkeling is zo hard gegaan dat we bijna niks zelf meer hoeven te doen, tot autorijden aan toe..
Steeds meer komt naar ons toe in plaats van andersom.
Zelfs ons kant en klare voedsel kan tegenwoordig gebracht worden door middel van allerlei delivery bedrijven.
Ik wil niet propageren dat het niet handig is, maar de noodzaak van zèlf in beweging komen raakt steeds verder uit zicht.
Dat kan met zich meebrengen dat in ons bewegen haperingen kunnen ontstaan. We weten allang dat spieren onderhoud nodig hebben, hoe groter de spier hoe meer onderhoud, en dat wat we niet nodig hebben door het lijf wordt opgeruimd. Wie veel stil zit krijgt zwakkere spieren en broze botten.
Indien de verhouding inspanning(bewegen)/rust verstoord raakt, kunnen er dus haperingen in bewegen komen die we als last gaan ervaren.
Lees nog eens deze blog: Ruimtespieren
Ik probeer al langere tijd bewegingen uit het dagelijks bewegen te vertalen naar oefenprogramma's. Het inventariseren en analyseren van hoe mensen bewegen binnen zijn of haar woon-, werk- en sportsituatie kan heel veel informatie geven. We gaan immers allemaal op bed liggen, staan weer op, gaan zitten op een stoel of bank, doen boodschappen (hoop ik dan..)
Ik loop buiten met de cliënten , ga traplopen, stap op en af de stoep en de fiets of vraag welke hulpmiddelen ze zijn gaan gebruiken in 'moeilijke situaties'. Alleen al het bewustzijn daarvan is weer even nodig om wakker te worden en te beseffen hoe we ons lijf gebruiken en soms zelf daardoor haperingen in stand houden. Hierdoor komen we er ook achter of we voldoende onderhoud plegen aan onze spieren. Daarvoor is het uiteraard belangrijk goed te kijken, en soms ook te voelen, hoe mensen bewegingen uitvoeren (bewegingsanalyses maken).
Ik heb nog nooit gehoord dat ze er niks aan hebben. Wel heb ik vaker gehoord: "Ga maar naar KArin, die hoort, ziet en voelt alles.."  
Alleen maar handig toch, want dan kan je in je dagelijks bewegen tegelijk oefenen en je taken doen zonder dat er een scala aan aparte oefeningen gedaan moet worden.
En het werkt ook simpel, je hebt altijd je oefenstof binnen handbereik.
Echter als mensen wel de behoefte hebben aan extra beweegoefeningen dan kan dat uiteraard ook! Ik heb een kast vol!😃


Het is dus ook een vrijwillige keuze om je in een 'gemakkelijk zittende kleding' te hijsen en extra te gaan bewegen, maar doe dat alleen als je die behoefte voelt en er de energie voor hebt.
Kom anders eens langs voor advies als je 'vastzit’ !


Ps: voel je vrij om nog eens een van de andere blogs hierover te lezen.


Stof tot nadenken dus..


Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1





zaterdag 17 juni 2017

Bewegen of Sporten tijdens en/of na ziekte

Nu, na 7 maanden (en 3 maanden geen blog) hectiek, weer 'rust' in de tent. En met rust bedoel ik niet niks doen. Nee, meer tijd hebben om weer aan regelmatig en matig Bewegen te denken en te doen. Ik ben tijdens de hectiek fanatiek door gegaan met mijn eigen Bewegen om 'fit' te  willen zijn: 
- een steile lange berg op fietsen, 
- meer dan 10km gaan hardlopen 3x per week, 
- spieroefeningen voor het hele lijf, elke dag. 
- En.. oh ja ook nog 4,5 dag per week hard werken
- tussendoor probeerde ik voldoende te eten 😟
Eigenlijk leek dit eerder op fanatiek sporten.


















MtVentoux vlak voor de top, na 2 uur trappen.







Afgelopen week ben ik daarvoor even gestraft.. Al die maanden je rug recht houden werd mijn rug even te veel.. Dus scheef staan was het resultaat. Een optelsom van vermoeidheid, drukte en maar willen doorgaan.
Voorzichtig Bewegen, weinig zitten en elk uur kleine oefeningen doen helpt om de structuren weer tot rust te laten komen, en jezelf ook want je kan even niet veel doen.

In mijn omgeving kom ik regelmatig cliënten tegen die tijdens ziekte, oververmoeidheid of blessures willen blijven Bewegen of zelfs Sporten. Ik heb het mogelijk wat overdreven.
Er zijn ook patiënten die als eerste hun eigen Bewegen of Sporten laten vallen als er tijdgebrek is. Waarom? Anderen, werk en dergelijke is belangrijk, maar jijzelf ook! 
Maar hoe houden we de gezonde verhoudingen in stand zodat we in 'Stand' blijven?
In mijn ogen zijn Bewegen en Sporten verschillende begrippen. 
Als er wordt uit gesproken dat men 'niet van Sport houdt' vraag ik altijd of men wel 'van Bewegen houdt'.
Sporten is in mijn ogen competitief gericht bewegen en trainen om een hoger doel te bereiken in relatie tot andere sporters uit dezelfde sporttak.
Bewegen, is in mijn ogen, gericht bezig zijn je eigen conditie en fitness niveau te verbeteren of te onderhouden ten opzichte van jezelf, om je lichamelijk fijn en niet vermoeid te voelen. De beweegvorm maakt in mijn ogen niet uit.
Iedereen kan Bewegen. Soms wil niet iedereen Bewegen en dat kan verschillende oorzaken hebben. In de meeste gevallen zijn er allerlei excuses die eigenlijk niet ter zake doen.
Patiënten denken ook wel dat Bewegen moet inhouden dat je iets langdurig moet doen. Dat hoeft helemaal niet, rustig wandelen en lichaamsoefeningen doen kan ook heel heilzaam zijn. Zwaai maar eens 10x met de armen nadat je dit gelezen hebt..  (lekker hè, er gaat weer wat stromen daar bovenin je schouders en armen 😊 ) 

Tijdens ernstige ziekte is het zelfs verstandig om elk uur even te Bewegen, al is het maar je been of arm optillen of buigen en strekken (uiteraard in overleg met de arts) omdat men tijdens langdurige inactiviteit veel spiermassa en dus conditie verliest. 'Zie mijn blog over de 'Ruimtespieren' 

Bewegen doe je dus voor je eigen fitheid, bij Sporten meet je eigen fitheid ten opzichte van anderen, en dat hoeft toch niet altijd?
Zorgen voor een goede balans tussen rust en inspanning, is niet altijd even makkelijk.
Bespreek daarom je wens om fit te willen worden en je doelen altijd met een Beweegdeskundige of Sportfysiotherapeut. 

Stof tot nadenken dus..



Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 

https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1




zaterdag 11 maart 2017

..want de blessure is de grens..

Blessures, hoe kom je eraan, hoe kom je ervan af..
Vaak krijg ik deze vraag: hoe kom ik nou aan deze blessure?  
Een blessure is meestal iets van de weke delen van ons lichaam, daarmee bedoel ik de spieren en pezen.  Een spontane blessure aan een bot komt veel minder vaak voor. Deze ontstaan meestal als gevolg van een val of een intern afwijkende oorzaak, bijvoorbeeld botontkalking. Binnen de sport komen wel stressfracturen voor, waarbij toch een knikje of breuk in het bot kan komen. De naam ‘stress’ zegt het al..
te véél, te váák, te lang druk- of stootbelasting. Vroeger ook wel bekend als ‘marsfractuur’, vooral bij soldaten een bekend fenomeen.
Deze keer heb ik het over spierblessures, als meest voorkomende blessure.
Spieren zijn een van de meest flexibele onderdelen van het lichaam. Tegenwoordig wordt eindelijk veel geschreven over het feit dat we tot op hoge leeftijd onze spieren kunnen trainen.
Als een spier die inactief is kan krimpen (atrofie), dan zal een spier die voldoende actief is ook kunnen groeien (hypertrofie), maar niet eindeloos..


Eigen foto







Wat gaat er mis bij blessures?
Bij een blessure is sprake van hinder tijdens bewegingsactiviteiten in het dagelijkse leven. Het bewegen wordt dan bemoeilijkt en soms heel beperkt. Dit kan op langere termijn weer blessures tot gevolg hebben. Pijn inhibeert (remt) namelijk de juiste spierspanning en leidt dus eigenlijk tot spierfunctieverlies.



Terug naar de beginvraag: Wat is nou eigenlijk een spierblessure?
Ik probeer altijd uit te leggen dat ik de spier vergelijk met een elastiekje, een gezond elastiekje dat flexibel, uittrekbaar en in krimpbaar is.
Het uitrekken van een spier kan op 2 manieren gebeuren:
-  Hij trekt samen en wordt uitgerekt, of wel de spier is Excentrisch, hij verlengt.
- Ook kan men een spier uitrekken zónder dat daarbij de spier aangespannen mág worden, dit gebeurt tijdens het stretchen.
Vandaag hebben we het daar niet over, ander keertje misschien..
Ook het inkrimpen kan op 2 manieren gebeuren:
- Hij trekt samen en levert kracht, of wel de spier is Concentrisch, hij verkort.
- hij is inactief en atrofieert.


Als de spier samentrekt dan is het belangrijk dat hij daarna weer soepel terugkeert naar de rust lengte.
Als we een oud elastiekje (inactief geweest voor lange tijd) uit de la pakken en we rekken het maximaal uit, dan gebeurt er het meest voorspelbare: het knapt op zijn maximale lengte.
Een nieuw elastiekje zal bij dezelfde maximale lengte wel heel blijven (dat is mijn ervaring, slechte exemplaren daargelaten). Als je het nieuwe elastiekje forceert, zal deze uiteraard ook knappen, maar ook dan gaat de vergelijking met spieren op..
Als spieren niet voorbereid zijn op een komende activiteit, bijvoorbeeld maximaal uitgerekt worden, zal er gemakkelijk een blessure kunnen optreden. Een spier in goede conditie, voorbereid op wat komen gaat, zal niet kapot gaan. Als er bij bewegen en sporten continu pijntjes, irritaties of echt een beperkende last aanwezig is, dan is datgene wat je van de spier vraagt te veel. Simpeler kan het niet.
Er is nog 1 andere mogelijk oorzaak van spierblessures bij bewegen, namelijk dat het mechanisme waaraan de spier vast zit en trekt, beperkt is in zijn beweeglijkheid, meestal een gewricht.
Ja? En wat is dan de oplossing?  


Neem de tijd om de blessure tot rust te laten komen, te laten genezen, en de mechaniek te laten nakijken, bijvoorbeeld bij de Fysiotherapeut.
Regelmatig spierkracht oefeningen doen om de spier voor te bereiden op wat komen gaat is aan te raden, omdat een krachtige spier meer elastisch is.
Of dit nou activiteiten in het dagelijks leven zijn of dat dit intensieve sportactiviteiten zijn, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat je ze doet!


Begrijp hoe bewegen in elkaar zit..

Stof tot nadenken dus..



Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1




zaterdag 11 februari 2017

De Buik (en de Ademhaling)

Ha ja eindelijk, eens een keertje echt over de Buik. De foto's van het vorige blog waren wel mijn extremen.. (en ik was een beetje in een opstandige bui(k)).
Nee, het is echt een item, iedereen heeft wel eens een periode dat de Buik in de weg zit, staat, of hangt.
Dagelijks lezen we wel over de Buik en de Buikspieren. Die er waarschijnlijk voor moeten zorgen dat wij zo min mogelijk van de Buik zien. Behalve als iemand in verwachting is, dan mag tegenwoordig de Buik gezien worden. Hij wordt soms zelfs versierd. Maar euh..hoe platter hoe beter..? Wat doet dat met mensen die geen platte Buik hebben? Het is voor veel mensen een crime de Buik onder controle te houden. Zelfs mijn vader van 89 maakte nog af en toe de opmerking dat hij zijn Buik te dik vindt. 87 en het goede leven.. met mate.

Net zoals dat je een aanleg hebt voor een bepaalde lichaamslengte, lichaams breedte en lichaams dikte, heb je ook een aanleg voor een bepaalde soort Buik.
Uiteraard is levensstijl en getraindheid ook mede bepalend. Het is een illusie dat iedereen een Blokjesbuik kan krijgen door te trainen, dan wel te oefenen.
Het wordt lastig als men dus het idee heeft dat een platte Buik het meest geaccepteerde is. Want als het niet in de genen zit, of je voldoet in je gevoel niet aan de ‘norm’, gaat men allerlei compensatie strategieën gebruiken om de Buik zo “plat” mogelijk te laten lijken. De meest gebruikte strategie is de Buik intrekken, vooral ter hoogte van de maag. Mijn ervaring is dat de cliënten dan ook daadwerkelijk denken dat ze de buikspieren aanspannen..

De Buik intrekken remt de normale ademhaling, de ontspanning van het middenrif, de onderrug en de bilspieren. De ademhaling wordt hoog, oppervlakkig en er wordt kort uitgeademd. Dit kan leiden tot zeer uiteenlopende klachten.



Patiënten willen graag een goede houding.
Als ik hen dan vraag wat zij daar onder verstaan, dan geven zij het volgende antwoord:"Ik mag toch niet met een te holle rug staan? Ik denk een beetje zo je bekken naar achteren kantelen en je Buik aanspannen.Dan heb ik toch een goede houding, rechte rug?” Maar hier gaat het dus mis. Op het moment dat men het bekken naar achteren kantelt, doet men dit met zijn of haar bilspieren en hamstrings, en niet met de buikspieren. Dus in plaats van dat men de buik aanspant, houdt men de adem en de buik in.
Men denkt dus dat een 'rechte' rug, de juiste rug is.

“Ja, een rechte rug, maar op welk deel van de rug moet recht zijn?” En dan is het stil..
De cliënten wijzen naar de onderrug en Buik, alsof dat in een lijn moet staan.

De onderrug wervels zijn niet gemaakt om in een rechte lijn boven elkaar te staan. In het onderste gedeelte van de wervelkolom, zijn de wervel blokjes zo gebouwd dat er altijd een lichte holte zichtbaar is. Dit komt omdat in dit deel van de kolom de voorkant van het blokje hoger is dan de achterkant.
Als je met je hand een holte op je onderrug kunt voelen (of zien, kijk maar in de spiegel van opzij), dan sta je in het relatieve midden.
Dit heeft tot gevolg dat de buik altijd iets naar voren staat.
Een zogenaamde ‘rechte' rug proberen op te vangen in de onderrug zorgt voor allerlei klachten op langere termijn.
Je begrijpt nu misschien dat het een complex gebeuren is.
Het begint meestal met een esthetisch gedachtengoed (slanker lijken?), wat kan leiden tot een groot aantal complexe klachten in de rug, buik en het bekkengebied.

Mensen, ga lekker oefenen. Doe alle oefeningen en bewegingsvormen die je fijn vindt, maar houdt rekening met de wetten van mechanica, die in het lichaam gelden. Simpelweg omdat wringen door middel van spanning vasthouden altijd last veroorzaakt.
Consulteer een fysiotherapeut als je last en problemen hebt met je houding en je buikspieren.

Let op je eet- en drinkgewoonten, voel je gezond en fit zoals je bent.
Zoals een goede spreuk die in ons eetcafe ‘De Bicker’ hangt:
“Van niet eten word je mager”

Keep on (buik) Breathing!

Ps: functie Buikspieren o.a.: buigen de rug (wat versterkt wordt bij een achterover gekantelt bekken!); verhogen van de buikdruk bij hoesten, niezen, persen; dat we niet te achterover buigen de rugkolom bij het boven ons hoofd werken..

Stof tot nadenken dus..



Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 

https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1


zaterdag 4 februari 2017

De Blokjesbuik

De afgelopen weken heb ik meerdere malen de vraag gehad: "heb je niet een paar goede buikspieroefeningen voor mij".  
"Nou, er zijn heleboel goede buikspieroefeningen". Net zoals dat er een heleboel goede beenspier oefeningen bestaan, heleboel goede armspier oefeningen en nog veel meer..


(Foto in eigen bezit)



Belangrijker is, welk einddoel wil je bereiken?  
Wil je krachtig de rug kunnen buigen, bijvoorbeeld houthakken
wil je lang kunnen staan
wil je hoesten, niezen, persen
wil je fietsen
wil je roeien
wil je hockey
wil je voetballen
wil je golfen
wil je honkballen
wil je handballen
wil je speerwerpen
wil je polsstokspringen
wil je hardlopen
wil je zwemmen
wil je kunnen tillen
wil je gewoon kunnen wandelen
wil je lang kunnen zitten
zeg het maar..


"Nou eigenlijk vind ik mijn buik wat slap en ik wil het wat steviger hebben, liefst ook wat dunner krijgen. En het is toch ook goed voor je rug..?"


Stof tot nadenken dus..


Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1


zaterdag 21 januari 2017

Gebruiksaanwijzingen of Instructies

Gebruiksaanwijzingen, ja dat is vaak een gedoetje. Sommige zijn daar wars van, gaan aan de slag en zien wel waar ze uitkomen. Sommige zijn bloedserieus en volgen de aanwijzingen precies, soms te precies en vergeten daarbij na te denken wat ze aan het doen zijn..
Soms zit er bij een nieuw product een Instructieboekje in plaats van een gebruiksaanwijzing.
Wat is nu het verschil?
Geen idee eigenlijk. In  mijn werk geef Ik eigenlijk altijd instructies over bewegen, dat wil zeggen: aanwijzingen. Of zijn dat gebruiksaanwijzingen? Dat kan algemeen of specifiek zijn. Iemand vroeg mij: “hoe doe je dat dan?” Of “Heb je een standaard programma, die je bij iedere blessure klaar hebt liggen?”
Nee. Voor specifiek zul je eerst de patiënt moeten leren kennen en dat doe je door een aantal contactmomenten af te spreken.


Iemand vroeg: “voor alle blessures zijn er toch standaard programma’s (gebruiksaanwijzingen?) te vinden?”.  Ik  kom erachter dat Ik eigenlijk altijd eerst en direct op zoek ben naar de gebruiksaanwijzingen van de cliënt. Vervolgens maak Ik een zorgvuldige afweging welke instructies Ik wil en kan geven. Niks is standaard. En zeker de mens niet.

Als Ik mijn vorige stukjes door lees, zie Ik dat er soms wel iets veel instructies achter elkaar in staan. Dit kan verwarrend zijn voor iedereen die het graag wil lezen of volgen. Hierbij geef Ik eigenlijk instructies aan lezers, waarvan Ik de gebruiksaanwijzingen niet goed ken. Hoe kan Ik dit simpeler maken?

“Waarom wil je de gebruiksaanwijzingen kennen?” kreeg Ik als vraag. “Een blessure is toch iets met een spier, daar zijn toch gewoon oefeningen voor?”.
Ben Ik niet mee eens.
Als je de gebruiksaanwijzingen kent, kan je de juiste instructies geven, of de juiste aanwijzingen. Niet meer dan dat.
Het is niet als een computer die je even reset door middel van de Aan en Uit knop.
Ik wil blijven schrijven over bewegen, maar zal mij iets meer focussen op simpele manieren van bewegen, vertaald naar ons dagelijks leven, want dat pretendeer Ik immers. Dan bewaar Ik de moeilijke dingen voor direct contact met mijn patiënten.
In mijn enthousiasme om alles graag goed uit te leggen en te willen instrueren, loop Ik soms iets te hard van stapel.
Sorry.

Stof tot nadenken dus..




Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1



dinsdag 17 januari 2017

Opstappen doe je zo..

De knie Uitstrekken (en dus niet Overstrekken) is een ruim begrip. In het verhaaltje over
Het Dijbeen kun je dit terug lezen.
Eigenlijk is het helemaal niet makkelijk om aan iemand te vragen hoe hij of zij beweegt, in engere zin, hoe beweeg je je enkel en je knie bij het lopen?
Ja de vraag is wel makkelijk, maar het antwoord is vaak moeilijk. Terwijl het wel over je eigen benen gaat.
Vaak krijg ik het antwoord: "je moet toch eerst je hak neerzetten en dan naar je tenen afwikkelen?". "Ja" zeg ik dan. "Maar bij jou verloopt dat anders, kijk maar eens op de video" (ik maak altijd opnamen bij aangepaste looppatronen vanwege blessures). Een video doet wonderen in de bewustwording van ons eigen bewegen.


Voor de juiste bewegingsvolgorde van bijvoorbeeld opstappen, zie hier het zeer korte filmpje:
Als ik mijn patiënten vraag bewust de enkel en voet af te wikkelen en de knie Uit te strekken, om te ervaren wanneer wat gebeurt, raken zij meestal in de knoop. Dit komt doordat je namelijk even bewust gaat 'sturen'. Lopen is een natuurlijke bewegingsvolgorde, die op jonge leeftijd wordt aangeleerd en daarna automatisch verloopt. Als men moet nadenken over wat hij of zij precies doet tijdens het bewegen, terwijl zij dit normaal automatisch doen, kan dit knap lastig zijn. Dit is vooral het geval wanneer de natuurlijke bewegingsvolgorde niet meer juist wordt uitgevoerd.
De natuurlijke bewegingsvolgorde gaat verloren als je aan je knie een blessure oploopt of een operatie hebt ondergaan. Overigens een enkel of heup blessure kan ook behoorlijk roet in de bewegingsvolgorde gooien.
Tijdens het lopen pas je ongemerkt je bewegingsvolgorde aan wanneer er sprake is van een blessure. In die zin, dat wanneer je je moet verplaatsen, met bijvoorbeeld twee elleboog krukken en daardoor een deel van de loopbeweging hiermee ontlast wordt, dat ook een deel van de spieren niks hoeft te doen of andere spiergroepen juist te veel moeten doen.
Dit kan ook voor komen wanneer er sprake is van pijn bij het lopen. We zien dan vrijwel altijd een verandering, een compensatie in de bewegingsvolgorde van het lopen. Als deze compensatie langer blijft bestaan leidt dit ook tot functieverlies of te wel functionele atrofie van de spieren.
Hierover is geschreven in: De Ruimte Spieren
Onze hersenen (onze 'harde schijf') zijn heel snel in staat om de aangepaste bewegingsvolgorde om te zetten in de als dan “natuurlijke” bewegingsvolgorde en deze als normaal te betitelen. Ha Ha, eigenlijk is het net een computer daar boven in ons hoofd. Ik probeer met mijn oefeningen de aangepaste bewegingsvolgordes van mijn cliënten dan weer te resetten naar de natuurlijke bewegingsvolgorde, met behulp van video opnamen. Het levert vaak hilarische momenten en eyeopeners op. Maar ook dankbaarheid.


Ik moet altijd individueel zoeken naar manieren van oefenen om de boel daar boven weer te resetten. En geloof me, dat valt niet mee, maar de video's doen wonderen.
Ik kan hier moeilijk allerlei video's laten zien, maar mocht het zo zijn dat je moet resetten: vraag dan iemand, bijvoorbeeld je fysio, om een opname te maken en deze te analyseren. En hiermee ga je aan de slag: oefenen!


Als de enkel stijf is, zullen we altijd vlak voor de afzet tijdens het lopen, de knie eerst willen Overstrekken naar achteren voordat de enkel de afzet inzet (tenenstand). Dit kan op langere termijn ook problemen geven aan de knie, maar ook de enkel zelf wordt er niet beter van.
Natuurlijk ligt het probleem niet altijd bij de enkel. Knie-pijn zelf kan er ook voor zorgen dat er eerst Overstrekking van de knie plaatsvindt en daarna pas voetafzet. Als dit het geval is, moet er eerst worden gekeken waar dat door komt en vervolgens opgelost worden.


Ga eens staan met platte voeten, buig de knieën en strek de knieën eens. In dit geval zul je je knieën door strekken naar achteren toe en niet Uitstrekken, omdat we de voet plat laten staan. Het geeft behoorlijk wat wrijving op de oppervlakken van het kniegewricht.
De knie Strekken kan alleen als je ook al een beetje op je tenen gaat staan, bij het begin van de inzet. Mooi hè, je gaat dan ook gelijk al iets omhoog..
De juiste timing van deze bewegingsvolgorde zul je moeten oefenen na een blessure.
Dit zeer korte filmpje laat in mijn ogen de juiste bewegingsvolgorde zien van het Uitstrekken van de benen: (vergeet de zware halter maar even)
Knie, enkel en voetstrekken
Handig als je de trap op wil zonder je knie te irriteren en als je zin hebt in krachtige kuiten 😅

Stof tot nadenken dus..




Filmpjes met dank aan de app: iMuscle 2 van 3D4medical.com een super app voor training.




Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 
https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1



zaterdag 7 januari 2017

Hup, in de Benen..



(eigen foto)

Dit heb ik al een paar keer geroepen in mijn blogs. Maar daar heb je wel fitte Benen voor nodig. Benen omvat je voeten, knieën en heupen. Deze kunnen na al dat vele zitten van de afgelopen gezellige dagen wel wat oefening gebruiken. Ik ga eens proberen in de komende stukjes te omschrijven hoe verschillende spiergroepen op een makkelijke manier te oefenen zijn, gewoon thuis. Dat kan op verschillende manieren. Als we zo vanuit het niets gaan rennen en vliegen kan het wel eens op een teleurstelling uitlopen, letterlijk en figuurlijk. De voeten en kuiten, daar waar het allemaal zou moeten beginnen, kunnen we zelfs zittend doen. Intensiever wordt het als je rechtop staat. Goed en lekker lopen begint met goed functionerende voet- en kuitspieren schreef ik al in: aandeanderekantvandelijn

Thuis kun je goed oefenen. In de stoel zittend kun je bijvoorbeeld met je blote voeten proberen de keukenhanddoeken op te vouwen. De grijpfunctie die je hiermee oefent is van belang voor je evenwicht, je balans als je staat, vooral op 1 been. Dit doen we bij lopen en hardlopen, een kort moment op 1 been staan. Bij verstoring van deze grijpfunctie zien we al compensaties elders tijdens staan, lopen en hardlopen. Het is eenvoudig te doen voor de televisie of aan je bureau, zolang je er maar met je voeten bij kan. Als we staan kunnen we met 2 benen tegelijk oefenen.

De grijpfunctie is belangrijk voor de volgende oefenopdracht. Willen we de achillespees spieren niet overbelasten. Het wordt namelijk moeilijker als je op 1 been wil oefenen. Dit is wel goed om te doen, omdat ik al zei: we staan regelmatig even op 1 been en bij trap oplopen, duwen we zelfs met 1 been, om en om ons volledige lichaamsgewicht omhoog (normaal gesproken). Bij het staan op 1 been je volledige gewicht omhoog duwen, valt niet altijd mee. Kijk maar eens om je heen hoe men de trap omhoog komt. Er zijn namelijk een heleboel mogelijkheden om dit te doen. Maar het zou handig zijn als je al je beenspieren hiervoor in de goede functie volgorde inschakelt. Dan wordt het lokaal minder intensief. Is er ook een optimale manier om omhoog te komen? En is er ook echt een minder goede manier met het risico op klachten als gevolg?


Ik merk als ik dit vraag aan mijn patiënten, dat ze het lastig vinden om na te denken over hoe ze nu werkelijk opstappen. Wat nu wat doet en wanneer: de voet, de knie, de heup. Cliënten met problemen aan de Achillespees hebben vaak niet in de gaten wat ze zijn gaan doen om geen pijn te ervaren bij traplopen. Met gevolg dat de functie, zoals deze normaal verloopt, eigenlijk steeds slechter wordt.

Als we iets van een hoge plank willen pakken waar we niet bij kunnen, zullen we ons zoveel mogelijk proberen uit te strekken om er toch bij te kunnen komen, voordat we beseffen dat we een opstapje nodig hebben als het niet lukt. Traplopen is een deel van dit uitstrekken, vanaf de voet en enkel gezien. Uiteraard zullen de voet en enkelspieren (lees: kuitspieren) volledige functie moeten hebben om zo hoog mogelijk te kunnen komen. Dit is uiteraard afhankelijk van de aanwezige persoonlijke beweeglijkheid, deze bepaalt ook een deel van de hoogte. Ballet dansers zullen relatief hoger kunnen komen gezien hun mogelijkheden in de gewrichtsstanden van de voet en enkel. Als de voorwaarde aanwezig is, kracht en functie, kan het gebruikt worden.

Ik ga proberen uit te leggen wat de meest optimale bewegingsvolgorde is en

dat we daar de achillespees spieren voor nodig hebben, maar ook de teen- en voetspieren. Mochten deze teen- en voetspieren minder goed meedoen, dan liggen de achillespees klachten op de loer. Deze kunnen namelijk niet alles dragen, een goede verdeling is belangrijk. De knie komt later aan de orde. Ik vind de teen- en voetspieren het belangrijkst. Deze moeten goed functioneren, maar in de praktijk worden ze vaak minder goed gebruikt door o.a. schoenen gebruik. Schoenen beperken ons om alle gewrichten in de goede stand te krijgen, simpelweg omdat een schoen een bepaalde stijfheid heeft in ‘opvouwen’.
Gaan we oefenen, dan het liefst op blote voeten, om de grijpfunctie te accentueren. Dit doe je dan met je voorvoet op een strak opgerolde keukenhanddoek. Daarbij creëer je gelijk een voorrek op de spieren die goed moeten aanspannen, namelijk de hak staat hierbij wat lager als je begint. De belangrijkste aanwijzing is dus dat je met je tenen de opgerolde handdoek probeert vast te grijpen en vast te houden tijdens het omhoog duwen, om tot op je tenen (bal van de voet) te komen. Probeer het verschil maar eens te voelen ZONDER het grijpen van de tenen in de handdoek en MET het grijpen van de tenen, terwijl je jezelf omhoog duwt op 1 been. Lukt het niet begin, dan eerst met 2 benen naast elkaar oefenen!
Oefensessies kun je opbouwen vanaf:
3x 7x
naar 6x 7x
naar 6x 10x
naar 6x 12x=>enzovoorts tot 6x 20x. Dit vind ik wel de max. Lees ook stappenteller hoeveel we lopen..

Niet alle 6x achter elkaar maar verdeelt over 2x per dag. Als het heel goed gaat dan kun je proberen de series achter elkaar te gaan doen. Pauzes tussen de oefen aantallen zijn 30 seconden tot maximaal 1.30 minuut. Je oefent om en om per been, dus het andere been heeft al pauze. Houd voor de balans op 1 been altijd 1 hand tegen de muur, rand van het aanrecht of tafel..


BIJ DEZE OEFENVORM WIL IK ADVISEREN DE KNIE VOLLEDIG GESTREKT TE HOUDEN. Hierover meer volgende week..


In het dagelijks leven kunnen we bewust de trap op lopen door eens te voelen of je je kuit-, voet- en teenspieren wel goed gebruikt. Als je ze goed voelt aanspannen tot in de knieholte, dan ben je waarschijnlijk goed bezig.



(eigen foto's)


Stof tot nadenken dus..




Ben je in meer stukjes van mij geïnteresseerd klik hier op de link: 

https://fysiosportcoach.blogspot.com/?m=1