Boekvorm van de blogs van de afgelopen jaren.

 

Vanaf 1 juni 2024 is er een boekje met alle blogs verkrijgbaar bij Karin. Zelf te bestellen via mail of op de praktijk C. van Eesterenlaan 40, Amsterdam.

                     "Bewegen is een optie" Exercise is Medicine…!

  Voor info en vragen mail naar Karin: 

fysiosportcoach@gmail.com of start met lezen via de links in het blogarchief.

                                                        Veel leesplezier.

Over de auteur

Mijn naam is Karin Witte, geboren in november 1961. Ik

heb de opleidingen Academie voor Lichamelijke Opvoeding

en Fysiotherapie afgerond in de jaren ‘80. In deze periode

deed ik op het hoogste niveau mee op het gebied van hockey

en atletiek.

In april ‘88 ben ik begonnen met mijn werkzaamheden als

fysiotherapeut in de topsportwereld. Ik heb atleten begeleid

die op EK’s, WK’s en Olympisch niveau actief waren. Mijn

ervaring focust zich met name op orthopedische revalidatie

en gezond bewegen. Doordat ik zelf op topniveau actief

ben geweest, heb ik kennis van zaken vanuit beide kanten:

als sporter en als begeleider.

Mijn sterkste punt is de bewegingsanalyse: waar gaat

het mis in de beweegketen? Wat is de zwakste schakel?

Gedurende mijn carrière heb ik geleerd dat niet iedereen

hetzelfde kijkt naar bewegen. Door mijn hooggevoeligheid

stel ik hoge eisen aan mijzelf en de mensen om mij heen.

Dit doe ik wel altijd met een gezonde dosis empathie. Dit

creëert een probleemoplossende manier van werken.

In 2016 ontstond de behoefte om mijn werkervaringen van

de afgelopen jaren te gaan opschrijven in een blog. Hiermee

maak ik mijn manier van werken en denken toegankelijk

voor een groter publiek. Als je deze stukjes leest, kom je

te weten wat ik belangrijk vind in mijn vak en wat ik van

mijn patiënten verwacht. Samengevat komt dit neer op

het verbeteren van bewegen binnen je eigen normen en

kwaliteiten. Maar ook het aanleren dat mensen hun eigen

begeleider of coach kunnen zijn.

Op deze manier geef ik ze stof tot nadenken.

De Dokter... in Bewegen! Exercise Is Medicine...

De Dokter...  in Bewegen! Exercise Is Medicine...

Pijnstilling: Tabletten op recept of oefeningen op recept...

Als de dokter het zegt dan volgt men dit over het algemeen, zonder enige twijfel, want de dokter is immers de geneesheer/vrouw, opgeleid om iemand beter te maken..

Hij/zij schrijft een recept uit en zegt er ook nog bij dat het belangrijk is de kuur af te maken.
Het is niet fijn en zeer hinderlijk voor je functioneren om pijn te ervaren.
Pijn heeft een beschermende functie en het is niet altijd verstandig de pijn met pijnstillers te stillen. Stillen zegt het al, stil maken. Als iets zich stil houdt wil dat nog niet zeggen dat het weg is. Anders gezegd is de mogelijke oorzaak van de pijnervaring ook aangepakt?
In mijn werk gaat het om pijn aan het bewegingsapparaat en pijn bij wel of niet bewegen.
Pijn aan het bewegingsapparaat kan een signaal zijn van minder goed functioneren van onze spieren en gewrichten. Minder goed functioneren leidt op langere termijn ook tot verlies van functie.
Het is moeilijk om normaal te bewegen terwijl het pijn doet. Men heeft de neiging het juist te beschermen door het met rust te laten en compensatoir te bewegen waardoor de pijn op dat moment niet verergerd. Deze compensatie in het bewegingspatroon hebben we vaak zelf niet in de gaten. Als we onze spieren met rust laten, zullen ze na verloop van tijd atrofiëren. Als spieren afvallen, atrofiëren, en minder hun functie uitoefenen worden ze zwakker en stijver. Dit ervaren we weer als hinderlijk, mogelijk ook pijnlijk bij gebruik.
Ik ben ervoor om deze compensatie in bewegingspatroon, die de pijn ook in stand kan houden, te signaleren en er iets zinnigs mee te doen voor de patiënt.

Als we 'pijnstilling' realiseren met medicijnen zijn we eigenlijk niet op zoek naar de oorzaak van de pijn, maar bestrijden we het symptoom pijn. Dan ben je dus niet op zoek naar oplossingen zeker niet voor op langere termijn. Tenzij al duidelijk is dat het niet anders kan.
We kunnen zelfs afhankelijk worden van die pijnstillers, er verslaafd aan raken.
Het is vaak lastig de oorzaak van pijn te vinden, zeker als de pijn al langer bestaat. Hier praat ik over in mijn vak, namelijk pijn bij bewegen en aan het bewegingsapparaat. Daar ben ik voor opgeleid. In de meeste gevallen kunnen patiënten met mijn hulp met bewegen hun eigen pijnervaring beïnvloeden zonder daarbij afhankelijk van mij te worden. Ik hoop wel dat patiënten hierdoor hun pijn positief beïnvloeden en in die zin 'verslaafd raken' aan het beter bewegen of oefeningen doen. Vooruit kijkend, dat een ieder zijn eigen beweegrecept altijd op voorraad heeft, als langere termijn oplossing, als nodig is.
Ik ben van mening dat nog steeds een groot aantal huidige (huis)artsen en ook de langstzittende, minder kennis hebben van het bewegingsapparaat en over wat compensatoir bewegen doet met ons hele beweegstelsel op langere termijn. Daardoor wordt er nog steeds snel pijnstilling voorgeschreven in de vorm van tabletten. Er wordt nog steeds te weinig aan ons, fysiotherapeuten, gevraagd welke mogelijke combinatie, oefentherapieën, ondersteund met tijdelijke pijnstilling in tabletvorm mogelijk zijn. Is dit arrogantie, verdienmodel?
Ik zie De Fysiotherapeut als de 'De Dokter in Bewegen'.

Ik zie het al voor me, en hoop dat de huisartsen dat durven te doen: Ik stuur u door naar de 'De Dokter in Bewegen', die kan u verder het juiste beweeg recept voorschrijven!

Lets hope so.

Stof tot nadenken dus...

Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden

Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden

Beginners hebben weinig tot geen trainingservaring en gaan daardoor vaker de fout in dan getrainden. Een belangrijk aspect is dat ze eerst hun persoonlijke grenzen moeten zien te bepalen, de zwakke schakels. Laat het lichaam eerst aan inspanning wennen pas dan kan er aan een opbouw begonnen worden. De meeste trainingen ca. 80% laag intensief, dus een makkelijk trainings-gevoel, dit kan overbelasting en met name mechanische overbelasting voorkomen. Met mechanische belasting worden de gewrichten, pezen en spieren bedoeld die langer nodig hebben om stevig te worden voor de inspannings-belasting.

(foto eigen bezit)

Getrainde mensen hebben na een blessure periode vaak nog een goede cardio-capaciteit en als de blessure dan niet meer te voelen is, is de neiging om te snel op te bouwen aanwezig. Hierdoor is de kans op nieuwe blessures vrij groot. Getrainde mensen moeten dus ook rekening houden met "verloren" belastbaarheid tijdens de rustperiode. Eigenlijk is vooral de specifieke belastbaarheid voor de sporttak weg. Er is geen echte formule, maar mijn ervaring heeft mij geleerd dat je voor elke week dat je niet kan trainen minimaal 2 weken herstel nodig hebt voordat je op je ''oude niveau'' verder kunt gaan. Dus 6 weken rust betekent dus gemiddeld 12 weken opbouw, om op je oude niveau verder te kunnen. Fouten maken is niet erg als je maar léért van je fouten, dat werkt ook blessure preventief.

Extra fitness werkt ook blessurepreventief, hiermee bedoel ik spier-fitness= mechanische belastbaarheid. Je wordt er niet beter of sneller van maar het beschermt je tegen blessures waardoor je intensievere trainingen beter aan kan. Van de intensievere trainingen word je wel sneller en sterker. Het lichaam leert dan de intensievere trainingen beter te ''dragen''. Zo'n circa 20% van je trainingen kunnen veilig intensief zijn. Kracht, fitness en spieroefeningen moeten gerelateerd worden aan het trainingsdoel. Trainingsdoelen worden gemaakt in tijd en moeten overzichtelijk en haalbaar zijn.

Spier-fitness training begint met het leren van de mogelijkheid wat ze voor een lichaam kunnen betekenen. Waar gebeurt wat…als…voelen…doen...en snappen waarom oefeningen op een bepaalde manier in vorm en intensiteit gedaan moeten worden. En waar moet je de oefeningen goed voelen, aan welke spieren. Niet zomaar doen omdat het gezegd wordt, meedenken is gewenst!

Spier-fitness training kan je leren controle te hebben over bewegingen met een minimaal extra gewicht. Leren voelen wat er gebeurt. Pas dan kan er met meer extra gewicht gerichter worden getraind. Ik zeg altijd dat de hoeveelheid gewicht die eraan hangt niets zegt over de kwaliteit, aan ''domme kracht'' heb je niets. De uitvoering van de bewegingen en het juiste gevoel daarbij zegt veel meer over de kwaliteit van die training.
Weer even terug naar vorige blog: https://fysiosportcoach.blogspot.com/2018/08/wat-je-moet-weten-over-trainen-en-de.html

waarin ik aangeef dat trainingsprikkels het ''lichaams'' evenwicht verstoren. Dit houdt in dat er regelmaat, maar ook variatie moet zijn in de trainingen(prikkels). Afwisselend hoog en laag, en soms met sterke variatie bijvoorbeeld in snelheid en traagheid van bewegen of aantallen of series. Langdurig eenzelfde prikkelniveau laat het lichaam ''inslapen'' met als negatief effect de toename van blessuregevoeligheid. Eenzijdig trainen is dus niet verstandig. Soms maakt men fouten, maar als je deze goed inventariseert, evalueert en er naar handelt kun je er alleen maar van leren, jezelf verbeteren, en heb je minder kans op nieuwe blessures. Dus eerlijk zijn naar jezelf en het niet voor de coach of trainer doen. Zo leer je de beperkingen en de zwakke schakels van je lichaam kennen. Als het lichaam eenmaal gevorderd getraind is kunnen er meer sportspecifieke belastende trainingen samengesteld worden.

Schroom niet om informatie in te winnen bij deskundige mensen op dit gebied.
Rust= Herstel=Opbouw=Aanpassing van je trainingsniveau

Stof tot nadenken dus...

Nu bewegen geen noodzaak meer is

Nu bewegen geen noodzaak meer is

Bewegen zit in de mens, maar nu bewegen geen noodzaak meer is, komt bewegen dan nog wel vanuit ons zelf of wordt het ons tegenwoordig voorgeschreven vanwege gezondheidsredenen?

Zitten is uit, bewegen is in! Als zitten het nieuwe roken is, zullen we dan alle stoelen ook uit ons leven bannen? Kunnen we dan een nieuwe wet invoeren waarin staat dat heel geleidelijk de stoelen en banken uit ons leven verdwijnen? Er is al een verandering te merken op dat gebied. Ik hoor namelijk her en der van patiënten dat er sta bureaus, fiets bureaus komen, staan tijdens vergaderingen enzovoorts. Misschien is het zo dat we moeten ‘loslaten wat we nodig denken te hebben' en kunnen proberen te 'voelen wat we nodig hebben'. En willen we daar zelf iets voor doen of willen we steeds meer dat anderen dat voor ons doen? Wij voelen toch zelf wanneer we behoefte hebben aan eten, naar de wc moeten, moe zijn, zin hebben om iets te gaan ondernemen of mogelijk eens naar de dokter of Fysio zouden moeten.

even zitten om na te denken..(eigen foto)

Vroeger was bewegen een noodzaak, om ons voedsel te vergaren moesten we ons verplaatsen.
Het is tegenwoordig voornamelijk andersom. De industriële ontwikkeling is zo hard gegaan dat we bijna niks zelf meer hoeven te doen, tot autorijden aan toe. Steeds meer komt naar ons toe in plaats van andersom. Ik wil niet propageren dat het niet handig is, maar de noodzaak van zelf in beweging komen raakt steeds verder uit zicht. Dat kan met zich meebrengen dat in ons bewegen haperingen kunnen ontstaan. We weten allang dat spieren onderhoud nodig hebben, hoe groter de spier hoe meer onderhoud, en dat wat we niet nodig hebben door het lijf wordt 'opgeruimd'. Wie veel stil zit krijgt zwakkere spieren en broze botten. Indien de verhouding bewegen/rust verstoord raakt, kunnen er dus haperingen in bewegen komen die we als last kunnen gaan ervaren. Lees nog eens deze blog over wat er met inactieve spieren gebeurd: Ruimtespieren
Ik probeer al langere tijd bewegingen uit het dagelijks bewegen te vertalen naar oefenprogramma's. Het inventariseren en analyseren van hoe mensen bewegen binnen zijn of haar woon-, werk- en sportsituatie kan heel veel informatie geven. We gaan immers allemaal op bed liggen, staan weer op, gaan zitten op een stoel of bank, doen boodschappen en meer. Ik loop buiten met de cliënten , ga traplopen, stap op en af de stoep en de fiets of vraag welke hulpmiddelen ze zijn gaan gebruiken in 'moeilijke situaties'. Alleen al het bewustzijn daarvan is weer even nodig om wakker te worden en te beseffen hoe we ons lijf zijn gaan gebruiken en zelf daardoor haperingen in stand houden. Hierdoor komen we er ook achter of we voldoende onderhoud plegen aan onze spieren. Daarvoor is het uiteraard belangrijk goed te kijken, en soms ook te voelen, hoe mensen bewegingen uitvoeren. Ik heb nog nooit gehoord dat ze er niks aan hebben. Wel heb ik vaker gehoord: "Ga maar naar Karin, die ziet en weet alles, nou alles, ik weet veel ja". Alleen maar handig toch, want dan kan je in je dagelijks bewegen tegelijk oefenen en je taken doen zonder dat er een scala aan aparte oefeningen gedaan moet worden. En het werkt ook simpel, je hebt altijd je oefenstof binnen handbereik. Echter als mensen wel de behoefte hebben aan extra oefeningen dan kan dat uiteraard ook! Ik heb een kast vol!
Het is dus een vrijwillige keuze om je in een 'gemakkelijk zittende kleding' te hijsen en extra te gaan bewegen, maar doe dat alleen als je die behoefte voelt en er de energie voor hebt.

Kom anders eens langs voor advies als je 'vastzit’.

Stof tot nadenken dus...

Want de Blessure is de grens

Want de Blessure is de grens

Blessures, hoe kom je eraan, hoe kom je ervan af..

Vaak krijg ik deze vraag: hoe kom ik nou aan deze blessure?  

Onder een blessure wordt meestal iets van de weke delen van ons lichaam bedoeld, zoals spieren, pezen en banden.  Een spontane blessure aan het bot komt veel minder vaak voor. Spontane bot blessures, breuken meestal, zoals een stress fractuur, ontstaan meestal als gevolg van een val of een intern afwijkende oorzaak, bijvoorbeeld botontkalking. Binnen de sport komen wel stressfracturen voor bij te véél, te váák, te lang druk- of stootbelasting, gepaard gaan met ondervoeding en oververmoeidheid.

Deze keer heb ik het over spierblessures, als meest voorkomende blessure.

Spieren zijn een van de meest flexibele onderdelen van het lichaam. Tegenwoordig wordt eindelijk veel geschreven over het feit dat we tot op hoge leeftijd onze spieren kunnen blijven trainen.

Als een spier inactief is kan deze 'krimpen' in omvang (atrofie), en zo weten we ook dat als een spier voldoende actief is deze kan groeien en sterker belastbaar wordt.

(Eigen foto)

Wat gaat er mis bij blessures?

Bij een blessure is sprake van hinder tijdens bewegingsactiviteiten in het dagelijkse leven of sport waarbij de oorspronkelijke gewenste belasting niet meer mogelijk is zonder een pijn beleving. Het bewegen wordt dan bemoeilijkt en soms heel beperkt. Dit kan op langere termijn gevolgen hebben voor de spieromvang en dus functie. Pijn geeft inhibitie, remt de juiste spierspanning en leidt op langere termijn ook tot spierfunctieverlies. Terug naar de beginvraag: Wat is nou eigenlijk een spierblessure? Ik probeer altijd uit te leggen dat ik de spier vergelijk met een elastiekje, een goed elastiekje is flexibel, uittrekbaar en krimpt weer. De flexibiliteit neemt af naarmate het verder wordt uitgerekt. Op het eind stopt de rekbaarheid.

Bij een spier kan uitrekken op 2 manieren gebeuren:

-  spier trekt eerst samen en wordt daarna uitgerekt onder belasting, blijft aangespannen, of wel de spier is excentrisch, hij verlengt en levert kracht.

- ook kan men een spier uitrekken zónder dat daarbij de spier aangespannen wordt, dit gebeurt   tijdens het rekken(stretchen).

Het krimpen, verkorten kan ook op 2 manieren gebeuren:

- spier trekt samen en levert kracht, of wel de spier is concentrisch, hij verkort en levert kracht.

- spier is inactief en raakt geatrofieerd wordt daardoor stug en stijver, minder uitrekbaar.

Als de spier samentrekt dan is het belangrijk dat hij daarna weer soepel terugkeert naar de rust lengte. Als we een oud, uitgedroogd elastiekje (inactief geweest voor lange tijd) uit de la pakken en we rekken het maximaal uit, dan gebeurt er meestal het voorspelbare: het knapt op zijn maximale lengte. Een goed, nieuw elastiekje zal bij dezelfde maximale lengte wel heel blijven (dat is mijn ervaring). Als je het nieuwe elastiekje forceert, zal deze uiteraard ook kunnen knappen, deze vergelijking gaat ook op met spieren. Als spieren niet voorbereid zijn op een komende activiteit, bijvoorbeeld maximaal uitgerekt worden, zal er gemakkelijk een blessure kunnen optreden. Een spier in goede conditie, voorbereid op wat komen gaat, zal minder snel kapot kunnen gaan. Als er bij bewegen en sporten continu pijntjes, irritaties of echt een beperkende hinder voor bewegen aanwezig is, dan is datgene wat je van de spier vraagt te veel. Simpeler kan het niet. Er is nog 1 andere mogelijk oorzaak van spierblessures bij bewegen, namelijk dat het mechanisme waaraan de spier vast zit, geblokkeerd is, beperkt is in zijn beweeglijkheid, een gewricht dat door de spier in beweging gezet moet worden. De spier trekt aan iets wat niet in beweging wil komen. Vergelijk de deur is dicht en je blijft duwen.

Wat zou hiervoor de oplossing kunnen zijn?  

Neem eerst de tijd om de blessure tot rust te laten komen en te genezen. Dan de mechaniek te laten nakijken, bijvoorbeeld bij de Fysiotherapeut. Regelmatig oefeningen doen om de spier voor te bereiden op wat komen gaat is aan te raden, omdat een krachtige spier meer elastisch is. Of dit nou activiteiten in het dagelijks leven zijn of dat dit intensieve sportactiviteiten zijn, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat je ze doet!
Begrijp hoe bewegen in elkaar zit..



Stof tot nadenken dus...